mánudagur, janúar 30, 2006

Helköttaður



hann Zatan minn var að kötta á mér hárið á laugardaginn. Fínt mál ef þú spyrð mig. Ég lúkka barasta ágætlega og jafnvel frambærilega- eins og GTI orðaði það einhverntíman (ekki þó við þessari klippingu) 'Þú lítur næstum út eins og maður!'.

Skemmtilega við þessa klippingu mína er það að með því að vatnskemba mig til hliðar kemur eitthvað hitler-hairdo look sem nægði til þess að pirra pabba og ef ég rugla hárið þá er nokkurnvegin allt mögulegt með það get verið hvort heldur sem ég vil bisnislegur eða pönkaður - sem er gúdshit.

Myndir






miðvikudagur, janúar 25, 2006

Ég fíla ekki skræfur



Afspyrnu getur fólk farið mikið í taugarnar á mér þegar það er í einhverju panikkkasti og blöðruleik.
Ég hreinlega þoli ekki aumingjaskap sem kemur frá hreinum og klárum skræfuskap.
Ég ætla ekki að þykjast vera óttalaus. Ég er ennþá skíthræddur við fullt af hlutum, meiraðsegja smávægilegum hlutum. En Fuckitt óttinn er til þess að feisann því annars verður maður bara blaðra það sem eftir er.

By the way. Vinnan mín er að drepa í mér sálina, stela frá mér lífsgleðinni og ég hef ekki einusinni orku til að brosa lengur.
Hamingjugleði.
Ef einhver vill ráða annarsstaðar er hægt að hafa samband í gegnum kommentakerfið hérna.

Held þeir hafi eitthvað misreiknað þetta samt



Your Birthdate: October 26

You lucked out the the skills to succeed in almost any arena.
Put you in almost any business or classroom, and you'll rise to the top.
You're driven and intense, but you also know when to kick back and cooperate.
Your ability to adapt to almost any situation is part of what's going to make you a success.

Your strength: Your attention to detail

Your weakness: You can be a little too proud of your successes

Your power color: Turquoise

Your power symbol: Arrow pointing up

Your power month: August

föstudagur, janúar 20, 2006

ái.


Hann Eyvindur var svona sniðugur að setja þetta á síðuna sína og segja mér að gera hið sama þar eð ég svaraði honum og ákvað að vera næs.

svona er þetta þegar menn eru að skemmta sér í vinnuni....

eníhús.

1. Hver ert þú?
2. Erum við vinir?
3. Hvenær hittumst við fyrst og hvernig?
4. Ertu hrifinn af mér?
5. Langar þig að kyssa mig?
6. Láttu mig hafa gælunafn og útskýrðu afhverju þú valdir það.
7. Lýstu mér í einu orði.
8. Hvernig leist þér á mig þegar þú sást mig fyrst?
9. Lýst þér ennþá þannig á mig?
10. Hvað minnir þig á mig?
11. Ef þú gætir gefið mér eitthvað hvað myndi það vera?
12. Hversu vel þekkiru mig?
13. Hvenær sástu mig síðast?
14. Hefur þig einhvern tíman langað til að segja mér eitthvað en ekki getað það?
15. Ætlaru að setja þetta á bloggið þitt svo ég geti skrifað um þig?

fimmtudagur, janúar 19, 2006

Who?


Snæði!



jamm og jú, ég er maður verstu brandara í heimi.

Ég fer að flytjast búferlum bráð-leg. ah.
Ég er mjög sennilega barasta meiraðsegja að fara að kaupa mér íbúð í wezzide.
Það er alveg afspyrnu hressandi - fyrir utan það að þeta er kannski helst til nálægt KRingum og KRvellinum og því öllu.

Mér þykir það samt ekki verra en það að ég er barasta hinn hressasti þessa dagana og sé einhvernvegin enga skugga á raunveruleikanum.
Ég held að sjaldan eða aldrei hafi ég verið jafn fókusaður og ákveðinn í því sem ég ætla að gera- verð samt að hyggja að þvi að það er enginn leikur búinn fyrr en feita kellan gaular og fullt af feitum kellingum geta manni reynst þúfuljár.

Iðnaðarmenn eru dæmi um svoleiðis.
Ég vaknaði klukkan 0900 í morgun við hávaðann sem Steinunn Valdís samþykkti víst án grenndarkynningar -úr næsta húsi.
Ég sem sæmilega vel greindur einstaklingur gerði mér grein fyrir því að ég þyrfti að sofa til 10 (svefnklukkan mín verður að vera nákvæm svo dagurinn sé ekki ónýtur..) og ég var enganvegin að nenna að stökkva yfir girðinguna og lemja sveitta húsasmiði til þagnar fyrir skitna kríu, svo ég - afsakið - snillingurinn ég stakk klósettpappír í eyrun til þess eins að geta náð mér í kríu - síminn minn er með víbring og ég get vaknað við hann í gegnum koddann...

nema hvað að ég náði ekki að festa almennilega kríu fyrr en 0950...
Engu að síður er svefnklukkan mín þannig að hún þarf ákveðið magn - ekki meira né minna.

Ég vaknaði klukkan 1100 (mætingartími minn) við það að hringt var í símann og ég víbraði eins og hjálpartæki ástarlífsins. Þökk sé Karíusi og Baktusi á Njálsgötunni sem eru svo duglegir að bora sér út húsnæði úr tönninni við hliðina á minni, mætti ég 40 mínútum of seint (ég þurfti á sturtu að halda).

Takk Steinunn Valdís fyrir að samþykkja þessa rótaraðgerð í jaxlinum við hlið minnar vísdómstannar á Skarphéðinsgötutanngarðinum, takk. Ef ég missi vinnuna líka - eins og ég missti af tækifærinu til þess að geta haldið áfram í námi og lifa sómasamlegu lífi á sama tíma vegna R-Listans, missi ég algjörlega alla virðingu fyrir vinstri -miðjumoðinu á Íslandi. Ég er fyrir löngu búinn að missa álitið á hægri, og nú gerið þér mér þetta?

Sem betur fer er ég að flytja.
En ef ég mæti seint í vinnuna aftur útaf þessum framkvæmdum þá kýs ég... að segja ekki frá atkvæði mínu.

þriðjudagur, janúar 17, 2006

Hot Patootie - Bless my Soul!


I really love that Rock'n'Roll



Tónlistin mín er líf mitt. Þið sem þekkið mig vitið það.

Ég er að spá í að taka líf mitt öðrum hönskum núna, eins og ég minntist á í síðustu færslu.
Ég held ég sé samt ekki að fara að breyta tónlistinni minni mikið, ég var eiginlega meira að meina tónlist lífs míns.
Nema hvað.

Undanfarið ár eða svo hef ég verið að fikta meira við alternate stillingar, DAEADE, DADGAE, DADGAD, CFCFCF, EBEG#BE og svo framvegis, líf mitt hefur hinsvegar verið í mjög áþekkum stillingum og áður. Það rann upp fyrir mér í gær, þar sem ég nota að staðaldri 11° strengi í gígju sem hefur verið notuð með 10° í 40 ár og stilli upp og niður eins og mér væri borgað fyrir það að ég þurfti að stilla innbyrðis, gítarinn minn er með lausum stól og því þarf að stilla staðsetningu og hæð hans í samræmi (þannig að lausir strengir séu réttri áttund frá streng sem spilað er á áttund ofar og allt rétt þar á milli).

Þetta var ekkert ofurauðvelt, öðru nær, sem betur fer á ég KORG AW-1 túner sem uppáhalds manneskjan mín gaf mér í jólagjöf.
Ég náði þessu, þótt ég væri svolítið rokkskaddaður þá tókst þetta.

Veit ekki hvort að ég þurfi að fá mér túner á eigið líf, en ég held nær örugglega að ég þurfi að stilla sjálfan mig aðeins innbyrðis. Spurning um hvernig ég fer að því.

Spurning...

Einhverjar Uppástungur? (Nei, ég er ekki að bjóða í "uppá-stungur" og ekki "upp-ás-tungur". "Upp-ást-ungur" er bara bull. Komið með hugmyndir.)

mánudagur, janúar 16, 2006

Hljómurinn og Bræðin



To-morrow, and to-morrow, and to-morrow,
Creeps in this petty pace from day to day
To the last syllable of recorded time,
And all our yesterdays have lighted fools
The way to dusty death. Out, out, brief candle!
Life's but a walking shadow, a poor player
That struts and frets his hour upon the stage
And then is heard no more: it is a tale
Told by an idiot, full of sound and fury,
Signifying nothing...

Búnað vera að velta ansi miklu fyrir mér.
Ég er smámsaman að gera mér grein fyrir sjálfum mér.
Ég get ekki staðið í tilgangsleysinu lengur.
Ég ætla samt ekki að fara að leita að einhverjum barnalegum tilgangi sem æti upp alla þá nautn sem ég hef af lífinu.
Ég er búnað gera mér grein fyrir eigin tilbúnum tilgangi.
Ef einhver utanaðkomandi eind ákvæði tilgang minn fyrir mig þá væri það ekki minn tilgangur.
Ég ætla að massa þennan andskota.
Ég ætla að setja niður lista með tilgangi þessa árs.

1. Koma út plötu - klára upptökur og svo frv.
2. Reyna að vera ekki of þyrnum stráður í umgengni.
3. Spila á 3svar sinnum fleiri tónleikum en í fyrra- að lágmarki.
4. Koma yfir mig góðu húsnæði.
5. Hafna öllum málamiðlunum í listinni.
6. Leyfa mér að vera eins kaldur og ég þarf.
7. Taka mér líka leyfi til þess að vera hlýr og opinn ef ég finn þá þörf hjá mér.
8. Gera grein fyrir sjálfum mér hver mín stefna er.
9. Elska sjálfan mig eins og ég er, ekki eins og aðrir vilja hafa mig.
10.Halda áfram að hugsa sjálfstætt og reyna að skapa..

föstudagur, janúar 13, 2006

XIII



HA.............HAHAHAHAHAHAHAHA
HAHA...........HAHAHAHAHAHAHAHA
HAHAHA.........HAHAHAHAHAHAHAHA
HAHAHAHA...............HAHAHAHA
HAHAHAHAHA...........HAHAHAHA
HAHAHAHAHAHA.......HAHAHAHA
HAHAHAHA.........HAHAHAHAHAHA
HAHAHAHA...............HAHAHAHA
HAHAHAHA................HAHAHAHA
HAHAHAHA................HAHAHAHA
HAHAHAHA........HAHAHA..HAHAHAHA
HAHAHAHA........HAHAHAHAHAHAHA
HAHAHAHA..........HAHAHAHAHA

fimmtudagur, janúar 12, 2006

Ég og hatturinn Sukki


Ég fór á laugardaginn á útsölu og keypti mér hatt.
Mjög fallegan hatt. Hann heitir Sukki
Ég ákvað að sýna ykkur mynd af mér með sukkhattinn Sukka.

Já það er augljóst að þótt erfitt sé að finna mér myndarlegri menn, þá er ég jafnvel bara myndarlegri með þennan hatt.

Dogs fucked the Pope? No fault of mine!
H.S.Thompson

miðvikudagur, janúar 11, 2006

Eiturpennar


Niður með óábyrga ritsjórnarstefnu DV!!!



Ég sver það, meiraðsegja Hearst hefði skammast sín fyrir þessa ónærgætnu stefnu.


Hversvegna þarf sífellt að klæmast á versta sora mannlífsins í stórum fyrirsögnum?
Hversvegna kveður DV upp dóma götunnar yfir mönnum áður en þeir eru dæmdir fyrir dómstólum?

Í gær tók maður eigin líf eftir að DV birti mynd af honum á forsíðu, nafn hans og staðhæfingu um að hann nauðgi drengjum.
Ég ætla ekki, ólíkt DV, að ákveða hvort þessi maður var sekur eða saklaus. Hinsvegar get ég lofað ykkur því að DV kom þarna í veg fyrir að réttlætið fengi fram að ganga, hann yrði sýknaður eða sakfelldur. DV kom líka í veg fyrir það að meint fórnarlömb þessa manns fengu bætur sínar.
DV felur sig á bak við fyrirslátt eins og að þeir séu að sinna þjóðþrifaverki með því að birta mynd af einhverjum kauða á Ísafirði? Ísafjörður er lítið pláss. Þar þekkja allir alla og erfitt væri þessum manni að dyljast hvort eð er...

Ég held að nú, höfum við Íslendingar í fyrsta sinni orðið vitni að því að pressan hafi drepið mann, sama hvort hann var sekur eða saklaus, þá eru böðulsréttindi DV ekki stjórnarskrárbundin og ættu þeir kumpánar hjá DV að hafa vit á því að skammast sín og breyta um stefnu.

mánudagur, janúar 09, 2006

Þið vissuð að ég væri syndaselur


En gerðuð ykkur ekki grein fyrir því að ég er verri maður en í fyrra hitteðfyrra, þegar ég lenti í 2 level. árið þar áður var ég í 8 level, svo ég er betri að meðaltali....

The Dante's Inferno Test has banished you to the Seventh Level of Hell!
Here is how you matched up against all the levels:
LevelScore
Purgatory (Repenting Believers)Very Low
Level 1 - Limbo (Virtuous Non-Believers)Very Low
Level 2 (Lustful)Very High
Level 3 (Gluttonous)Low
Level 4 (Prodigal and Avaricious)Low
Level 5 (Wrathful and Gloomy)Very High
Level 6 - The City of Dis (Heretics)High
Level 7 (Violent)Extreme
Level 8- the Malebolge (Fraudulent, Malicious, Panderers)Extreme
Level 9 - Cocytus (Treacherous)High

Take the Dante's Inferno Hell Test



og svo þið vitið hvað það er þá er það

Seventh Level of Hell



Guarded by the Minotaur, who snarls in fury, and encircled within the river Phlegethon, filled with boiling blood, is the Seventh Level of Hell. The violent, the assasins, the tyrants, and the war-mongers lament their pitiless mischiefs in the river, while centaurs armed with bows and arrows shoot those who try to escape their punishment. The stench here is overpowering. This level is also home to the wood of the suicides- stunted and gnarled trees with twisting branches and poisoned fruit. At the time of final judgement, their bodies will hang from their branches. In those branches the Harpies, foul birdlike creatures with human faces, make their nests. Beyond the wood is scorching sand where those who committed violence against God and nature are showered with flakes of fire that rain down against their naked bodies. Blasphemers and sodomites writhe in pain, their tongues more loosed to lamentation, and out of their eyes gushes forth their woe. Usurers, who followed neither nature nor art, also share company in the Seventh Level.







see you in hell!!

sunnudagur, janúar 08, 2006

Ótti og samviskubit – Geðveiki og nautn.


Grein ætluð til sjálfsbetrunar


Ég veit ekki hvað skal segja, það er fátt sem hægt er að segja til þess að afsaka sjálfan sig fyrir kosinn lífstíl. Maður getur reyndar breytt um líffstíl og orðið að annarskonar manneskju, en ég er ekki alveg viss um að það sé alltaf rétta leiðin.
Þegar forsendur eru gefnar, reglur eru settar og leikurinn er hafinn þá er samt oft erfitt að hafa augun á takmarkinu og tilganginum. Leikmenn lífsins eru með mismunandi áætlanir og hafa mismunandi takmörk. Mismunandi verðlaun sem leikmennirnir keppast svo að.
Við stefnum öll að því að verða hamingjusöm að einhverju leiti. Það er eitt það skringilegasta við okkar fjölbreyttu tegund, við leitum öll hamingjunar í mismunandi flótta. Sumir flýja raunveruleikan og aðrir flýja tilfinngar. Enn aðrir flýja lönd og allir virðast flýja sjálfa sig á einn máta eða annan máta.
Ótti og samviskubit eru helstu óvinir okkar sem tegundar. Það er mín skoðun(en ég er náttúrulega mátulega hrokafullur sjálfur til þess að láta eitthvað svona útúr mér). Hversvegna læt ég svona vitleysur útúr mér? Tja.. takið nú eftir.
Við óttumst það sem við þekkjum ekki. Við óttumst þar af leiðandi breytingar en öll þróun okkar sem tegund byggist á breytingu. Samviskubit eru þrúgandi. Við höfum samviskubit útaf því sem okkur er kennt að sé rangt. Við höfum samviskubit því; kynlíf er rangt, þökk sé trúarhópum stýrðum mönnum sem aldrei hafa stundað kynlíf, nema kannski með kórdrengjum (sem er BTW rangt). Við höfum samviskubit því að vín sé ósiðlegt (þegar það er í rauninni bara óhollt). Við höfum samviskubit yfir fölskum reglum sem hefur verið þrýst yfir okkur af þeim sem valdið hafa.
Við fáum líka samviskubit yfir því sem við gerum öðrum. Þessi samviskubit eru ekki af sama meiði og þau sem ég minntist á hér, heldur af okkar eigin rammleik sökum samhyggðar (pathos). Þau samviskubit ættu frekar að kallast eftirsjá enda er þetta yfirleitt eftirsjá af einhverju sem við höfum framkvæmt af vanhugsun, einhverju sem við höfum gert í eigingirni, einhverju sem við höfum framkvæmt af ótta.
Ég er breyskur maður, ég skal vera fyrstur til þess að viðurkenna það. Ég get sært fólk af því að ég er skíthræddur á stundum, þó ég virðist jafnan vera einstaklingur sem geislar af sjálfstrausti þá er ég skíthræddur.
Ég hef í gegnum tíðina verið særður. Ég hef verið særður þannig að ég hef sokkið djúpt ofaní mína dýpstu sálarkima. Ég hef staðið fram á barm taugaáfalls og horft fram yfir þessa rakvélaregg sem mörk minnar geðheilsu eru. Ég varð skíthræddur.
Ég er skíthræddur við að vera særður þannig aftur. Ég er hættur að treysta öðru fólki fyrir löngu. Ég er hættur að stofna til sambanda. Ég er hættur að þora að elska rómantískt sökum þess að ég veit að ég verð særður. Ekki svo að segja að ég sé með einhverja svona skyggnigáfu gangvart stelpum. Ég bara hef verið særður áður og þegar ég verð hvað fucking hræddastur þá særi ég stelpur bara til þess eins að bjarga mínum annars mjög vel lagaða rassi.
Ég er hinsvegar nautnaseggur og hef því ekki lifað einlífi. Ég hef frekar verið full mikill kvennabósi (sem er karlmennskutal fyrir karl-druslu). Ég hef verið í innantómum kynlífssamböndum og svo þeim sem hafa dregist til lengri tíma sem tilfinningar hafa byrjað að spila inní og ég hef eyðilagt það einhvernvegin með því að vera skíthræddur inní mér og druslast um og sært fólk, sem var kannski ekki ætlun mín til þess að byrja með, en þannig er jú lífið að maður særir einhvern að lokum – sjálfan sig eða annan...
Ég vil biðja allar þær manneskur sem ótti minn og geðveiki hafa sært, sem afbrýði og nautn hafa lemstrað afsökunar, ég sé eftir því að særa ykkur, þó ég sjái ekki eftir mörgu í mínu skrautlega lífi.




Hurt


I hurt myself today
To see if I still feel
I focus on the pain
The only thing that’s real
The needle tears a hole
The old familiar sting
Try to kill it all away
But I remember everything
What have I become?
My sweetest friend
Everyone I know
Goes away in the end
You could have it all
My empire of dirt
I will let you down
I will make you hurt
I wear my crown of s**t
On my liar’s chair


Full of broken thoughts
I cannot repair
Beneath the stain of time
The feeling disappears
You are someone else
I am still right here
What have I become?
My sweetest friend
Everyone I know
Goes away in the end
You could have it all
My empire of dirt
I will let you down
I will make you hurt
If I could start again
A million miles away
I would keep myself
I would find a way

þriðjudagur, janúar 03, 2006

Kvef.


eða : afhverju mér líður eins og Diskóstjörnunni sem ruglaðist á stífluhreinsi og kóki.


Ái. Á leiðinni í vinnuna í morgun fékk ég kvef. Skondið að ég geti tímasett það nógu vel. En, ég fann fyrst fyrir kvefinu þegar ég labbaði inn ganginn í vinnuna, fann lykt af einhverskonar föndurmálningu eins og þeirri sem maður borðaði í leiksskóla og fylgdist svo með heila mínum, leka út um nasir mínar í einhverskonar slímkenndu vatnsformi. Mér líður eins og diskóstjörnu sem hefur tekið stífluhreinsi í stað kókaíns. Heilinn á mér er daufur og eitthvað lekur út um nefið á mér eins og ég sé mennsk útgáfa af dettifossi. Ógeðslegt vatnskennt slím flæðir fram að nefbroddinum og ég byrja að berja sjálfan mig í andlitið eins og ég sé þakinn maurum.

Ég er að verða búinn að troða hálfri klósettrúllu upp í nefið á mér og er orðinn frekar nefmæltur, svo ekki sé talað um rauðnefjaður, enda er mjög gaman að nudda grófum eldhúspappír upp í viðkvæma nasahúð. MMMMH... hvað mér líður sexy núna.



Ég er búinn með hálfan regnskóg og er orðinn þónokkuð pirraður á þessum andskota. Hor úr nösum mínum er hérmeð búnað hefna fyrir allt það sem ég kvartaði yfir í síðustu færslu. Nú munu íslenskir námsmenn drepast úr hor! (og hver veit nema gamla fólkið fái kvef!)

Ég er umfram allt ekki að nenna að standa í þessu kvefi. Ef einhver vill koma með kjúklingasúpu, te eða einhverjar kveflækningar til mín, þá er það miklu meira en velkomið. Ég er að spá í að fara heim áður en ég smita allan vinnustaðinn af Búbónískri plágu og þarf að gera ennþá meira sjálfur.