Innbrot/Útbrot

Í gær þegar ég kom heim úr vinnu, beið mér ekki fögur sjón..
reyndar beið mín fyrst ekki fögur lykt, svo áttaði ég mig..
það hafði verið brotist inn hjá mér, farið inn um Eldhúsglugga, tölvunni minni, Skrauthnífum og tösku stolið, verst af öllu, kisi var skelkaður svo illa að hann varð veikur (skeit á sig af hræðslu, ergo, ekki fögur lykt).

Einhverjir dópistamelir, og munið, ég er ekki gjarn á að dæma fólk að ósekju, ruddust einfaldlega inn til mín um hábjartan dag, rændu mig, hræddu kisann minn útfyrir velsæmismörk (þó að það sé aldrei velsæmandi að hræða dýr, þá eru samt velsæmismörk á þessu)
Ég ætla hreinlega að vona það að lögreglan nái hinum seku, áður en ég næ til þeirra, því eins og ég sé þetta þá eru ekki margar mögulegar útkomur úr þessu, og farsælast væri ef þeir annaðhvort skilðuðu hlutunum mínum og létu ekki sjá sig aftur nálægt mér eða að þeir næðust... því annars mun ég finna þá, og lemja þá fyrir að hræða Yoda, svo fyrir að stela tölvunni minni...

en hinir seku munu gjalda fyrir þetta, ó já...

Halló

Ég veit ekki hvað skal segja annað en

ÖNNUR SJÓNARMIÐ

Eitt sinn skaut hinn ofurlitli Amor
ör með segulstál,
sem feyktist burt og flögraði útí buskann,
en laust um sumarmál
lenti hún í minni sál.

Ég var bara líf sem vildi lifa
langan, heitan dag.
Ég var bara víf sem vildi syngja
vorsins dægurlag
og hugsa ekk'um sólarlag.

Ástin heimtar löngum langa bið
leikur með þig til og frá.
Stelur kossi, staldrar við
stutt, og gengur síðan hjá.

Senn er liðin þessi bið
Lokast leiðin fram á við
og hverfa önnur sjónarmið.
Mun ég samt sem áður elska þig?

Ég var bara líf sem vildi lifa
og söng til þín mitt ljóð.
Lagið mitt var vorsins dægurfluga
sem villtist fjótt af slóð,
og fuðrað'upp í kvöldsins glóð.

Ástin heimtar ...

Þá er liðin þessi bið
og lokuð leiðin fram á við.
Og horfin önnur sjónarmið.
Ég mun samt sem áður elska þig.
Hverfa önnur sjónarmið.
Ég mun samt sem áður elska þig.

American Gothic/
Icelandic Tragedy

Ég hef verið að hugsa meðan ég er hérna fyrir austan.

Ég hef íhugað að flýja land.
Ég hef íhugað að flýja siðmenninguna (érlendis og erlendis)
Ég hef íhugað að stinga af frá öllum mínum vandamálum.
Ég hef áttað mig á þeim hlutum sem halda mér hérna.

Ég ætla samt að halda þeim 2 hlutum nær mér, Yoda og Coburn..

bara vegna möguleikanna..

möguleikarnir eru samt miklir erlendis.

ég gef Coburn tíma til að vinna sig, meðan ég klára FÍH (síðasta mögulega árið mitt borgað niður af RVK)

Ég tek Yoda með mér.

en ég ákveð seinna...

Nothingfjord

Ég er kominn austur eftir laaaanga ferð, með óþarflega mikið af fjörðum svo ekki sé talað um allt suðurlandsundirlendið sem var óþarflega flatt..
Fann samt nokkra flotta staði, þar sem mögulegt væri í framtíðinni að skjóta myndband, en meira um það síðar.

Merkilegati partur ferðarinnar var samt tvímælalaust sá sem hvað óþarflega lengstan tíma tók, sem voru firðirnir.

Ég tók heilan helling af myndum á símann minn (með rosalega leim upplausn nota bene)

og birtast þær hérmeð


Hér gefur að líta einbreiða brú

Independance Day ský á austurlandi

Sjórinn, fyrir og eftir Vattanesskriður

Eitthvað djöfulsins fjall fyrir austan, og sólin (fyrir austan)

Þjóðvegurinn, Bo Hall (utan myndar) að glíma við hann

Mjög óáhugaverður fjörður

Breiðdalsvík, Rosalega Weak..

Egg hinnar Hættulega íslensku Drápskindar (e. Icelandic Killer Sheep)

Annar frekar óáhugaverður Fjörður

Önnur breið brú

Fjall, rússíbanavegur og bæli íslenskra Drápskinda

við lentum í árásum grimmra vinstribeygnaskilta.

Enn ein breið brú...

Enn ein önnur breið brú...

Annar óáhugaverður fjörður..

Bæli íslenskra Fjarðnegra (e. Fjord-Niggers)

Stöðvarfjörður (e. Stoppingfjord)

hver ber eiginlega ábyrgð á öllum þessum fjandans brúm?

Frá-skrúðsfjörður (ef einhver segir Fá skrúðs, þá hefur hann ekki tekið eftir Skrúðinum, eyju út fRá firðinum)

Skrúður

Reyðarfjörður, áður nefdur Reyndar-fjörður
(e. Actually-yet-another-fucking-fjord)

Eskifjörður, einnig þekktur sem Ekki fjörður, og Einskisfjörður
(not-another-goddamn-fjord og nothingfjord)

Og þannig var nú það

Kisi farinn í pössun

ég er að fara út á land á morgun og því mun GGs8n og hans spúsa, Beta Eir(sem er ekkert skyld BETAmax vídjótækjunum) passa Yoda til miggudax.

Kisi virðist drullusáttur og ég er hress með að fá smá pásu frá uppeldinu.

annars er fátt að frétta. rússibaninn heldur áfram, ég er í sumarfríi og allt virðist vera á góðri leið til andskotans :D mjög góðri leið sem er mjög gaman

hmm.. reyndar ekki alveg. ég er orðinn hrikalega kynsveltur, en það er alltílagi.. maður tekur því alveg.. en stundum er maður við það að springa... en það er samt skemmtilegt líka þar sem maður upplifir heiminn á annan máta ef maður sleppir kynlífi í nokkrar vikur.. en vonandi ekki of lengi..

annars bið ég að heilsa..

Delenda Carthago

Hættur að nenna þessu

Lífið.


Dauðinn.

þetta eru þær einu tvær festur sem eru í í lífi hvers einstaklings, að frátöldum sköttum og símsölufólki, sem mig langar ekki að tala um núna.

Hvað gerist á milli þessara tveggja föstu stærða í lífi hvers manns, er spurnin, sem veltur og stendur eftir breytum, flestar þessar breytur eru í höndum annara, annars fólks, eða einhvers almættis.
Sama hvernig því er háttað getur maður aldrei verið konungur/drottning eigin lífs, þar sem svo margar breytur hafa áhrif, að maður verður aldrei sjálfur/sjálf festa í þessum hildarleik, þar sem maður getur ekki haft áhrif á frjálsan vilja þessara breytna eða fólks, eða hvað svosem hverjar kringumstæður kallast.

Hinsvegar eru öll þessi logos sem við sjáum í kringum okkur vísbendingar um hver við ættum að stefna.. öll þessi minni og allar þessar sögur sem við heyrum... breyturnar í kringum okkur geta haft áhrif á hinar breyturnar og orðið til þess að hafa sterkari neikvæðari/jákvæðari áhrif á líf hvers einstaklings.
ég er að sjálfsögðu að tala um orðróm, áróður og lygar, sannindi og falskheit, helstu vopn heimsins, orð.

Álit okkar á fólki og hvernig við deilum því álit með öðrum er eitt af þessum skemmtilegum smávopnum, hvort við elskum eða hötum, dáum eða fyrirlítum. hvaða skoðanir við höfum yfir höfuð á öðru fólki - þær verða að logos í hugum hinna breytanna í lífum okkar, við erum sjálf hálfbreytur-hálf fastar stærðir.


okay farið að hljóma svolítið eins og ég hafi verið að elta galdradrekann....


sem ég var ekkert að.. allavega ekki þegar þessi orð eru skrifuð

hérna kemur pælingin.

ef við tækjum okkur aðeins tíma til þess að dæma hvort annað eftir kostum. Ekki dæma eftir göllum, við höfum öll nóg af þeim.
Tækjum okkur tíma til að hugsa eitthvað jákvætt til allra.
Tækjum okkur tíma til þess að gera einn af okkar helstu kostum að dæma ekki, og sanna það að við séum ekki þeim galla bundin.
Ef við tækjum okkur tíma til að brosa og vera góð hvert við annað.
og reyna að hafa jákvæð áhrif.

Adversity

You must learn how to face adversity in a mature and as masculine a manner as possible - Dejá Vú (TOP SECRET! 1984)

Öll munum við einhverntíman á lífsleiðinni mæta andstöðu, sama hvernig sú andstaða er, oft er hún sprottin frá okkur sjálfum.. Ég hef verið að hugsa svolítið um þær hindranir sem okkur mæta á lífsleiðinni, stundum sér maður eftir þeim, og stundum voru þær manns helstu ævintýr, sem gleymast ekki um aldur og ævi. Stundum komumst við aldrei yfir þær hindranir sem á vegi okkar verða. Sumum tökum við ekki eftir.

Lífið er aldrei dans á rósum, ekki fyrir eðlilegt fólk allavega, en sumir óska sér auðveldara lífs. Auðveldari og öruggari hlutir finnast mér leiðinlegir.
Stundum er gott að finna fyrir öryggi, ég skil það líka vel, það er gott þegar maður finnur fyrir því að maður þarf ekki að hafa neinar áhyggjur, en auðveldari hlutir og öryggi vinna til þess að maður slökkvi á hugsanaferlinu. Ég get ekki leyft mér það, það myndi drepa mig - ég yrði annar einstaklingur...

Nema kannski að við séum að hugsa um aðra tegund öryggis.. sjálfs-öryggi.
Þá er ég ekki að hugsa um falska ímynd sjálfsöryggis, grímu sem taugaveiklaðir dónar halda í.
Nei ég er að tala um alvöru hugrekki, alvöru sjálfsöryggi.
Ég er að tala um það að leyfa sjálfum sér óöryggið, að leyfa sjálfum sér að vera viðkvæmur að leyfa sjálfum sér að vera lifandi einstaklingur sem hefur tilfinningar, að leyfa sér að skynja umhverfið og hleypa því inn í sig. Að leyfa sér að elska og missa, að leyfa sér að lifa lífinu, frekar en að verða of upptekinn við að planleggja lífið, þar sem lífið er jú eitthvað sem hendir þig þegar þú ert upptekinn við að gera önnur plön.
og vissuð þið...

Ég held að það þýði ekkert að vera að leggjast í hræðslu, óöryggi og þunglyndi vegna mótstöðuafls lífsins.

það borgar sig einfaldlega ekki.

ég er að spá í að reyna frekar að lifa lífinu en að plana það, plön leiða til stress, sem leiðir til óöryggis, sem leiðir til sársauka sjálfs og annara.
Einhverjir þekkja æðruleysisbænina, þar sem beðið erum vit til að greina á milli þess sem fólk getur breytt og ekki. Og þósvo að hægt sé að leggja sitthvað að mörkum fyrir bjarta framtíð. Geturu ekki breytt því að það mun rigna öðru hverju.


Ég samdi smá ljóð í gær.

Kalt

Hve loginn fölnar, glóðin þrýtur
svo þýtt sem myrkrið flýgur yfir svalt.
Kolin Grána, skíman reyknum gýtur
og nú fyrst er mér kalt

Því skjól og hlýju hvergi er að finna
og hjartans vetri lygnir ei svo glatt
er hjarnið kalda býður manni minna
en miklar lygar og lítið sem er satt

Í stórfengleik mig eitt sinn þekkti sólin
með mjúkar varir, brostu augun blíð
en liðna stund, nú bíður kaldur mórinn
því hvarfstu á brott flogna tíð?

að snúi aftur vorið er nú ósk mín
er byrgist sjón mín köldum hríðarbyl
að kaldur vetur hafi aðeins verið draumsýn
sem að aldrei verður aftur til.

Penny Dreadful

Penny Dreadful : enskar glæpasmásögur í kiljuformi, kostuðu 1 penny

Maður vaknar, burstar tennurnar, tekur lyfin, gefur kettinum, greiðir sér, klæðir sig og mætir til vinnu.

Maður þrælar við það að gleðja vinnuveitendur og kúnna, sitt eigið veski og samstarfsfólk.

Eftir þrældóm dagsins, kemur maður heim, úrvinda. Leggst í sófann, kötturinn kemur og klórar mann og mjálmar. Maður stendur upp. Hendir smá túnfiski með í þurrmatinn.
Kötturinn mjálmar. Maður andvarpar. Tæmir kattasand í ruslapoka sem hann hendir rakleitt út í tunnu.
Leggst aftur í sófann, horfir á heimska sjónvarpsmenn hlægja að fyrirsögnum.
Maður malar. Kveikir sér í sígarettu og hugsar um gítarsóló.

Rispuð vinylplata semur nýjan hljómagang og sólin sest í tránum utan gluggans..


myrkrið fellur yfir og maður leggst í rúmið með bók og les hæglátlega um ævintýr sem hann myndi svo gjarnan vilja lifa.

köttur skríður uppí og malar. leggst þvert yfir maga manns og dormar.
maður slekkur ljósið og saman fljóta þeir um draumalandið uns sólin skýn inn um gluggan að morgni.