its not easy being green.

Ég var að leika mér í Reason....
getið dánlódað loopinu "Hi Ho and Welcome Back" hérna
Ég sakna gömlu prúðuleikarana.
Kannski finnst fólk það skrítið.
En.
Eins og Kermit söng, eitt sætasta lag í heimi


It's not that easy being green
Having to spend each day the color of the leaves
When I think it could be nicer being red, or yellow or gold
Or something much more colorful like that

It's not easy being green
It seems you blend in with so many other ordinary things
And people tend to pass you over 'cause you're
Not standing out like flashy sparkles in the water
Or stars in the sky

But green's the color of Spring
And green can be cool and friendly-like
And green can be big like an ocean, or important
Like a mountain, or tall like a tree

When green is all there is to be
It could make you wonder why, but why wonder why
Wonder, I am green and it'll do fine, it's beautiful
And I think it's what I want to be


Jamm...
tékkið á þessu lagi, það er með sampli frá Kermit froski, og hljómar eins og Muppets á sveppum

Hausverkur

fór í gær með hrauni til hveragerðis. var gaman. er með hausverk
gott lag fast í hausnum á mér. segir allt sem ég hugsa.
tala meira seinna.

Take me out tonight
Where there's music and there's people
And they're young and alive
Driving in your car
I never never want to go home
Because I haven't got one
Anymore

Take me out tonight
Because I want to see people and I
Want to see life
Driving in your car
Oh, please don't drop me home
Because it's not my home, it's their
Home, and I'm welcome no more

And if a double-decker bus
Crashes into us
To die by your side
Is such a heavenly way to die
And if a ten-ton truck
Kills the both of us
To die by your side
Well, the pleasure - the privilege is mine

Take me out tonight
Take me anywhere, I don't care
I don't care, I don't care
And in the darkened underpass
I thought: Oh God, my chance has come at last
(But then a strange fear gripped me and I
Just couldn't ask)

Take me out tonight
Oh, take me anywhere, I don't care
I don't care, I don't care
Driving in your car
I never never want to go home
Because I haven't got one, da ...
Oh, I haven't got one

And if a double-decker bus
Crashes into us
To die by your side
Is such a heavenly way to die
And if a ten-ton truck
Kills the both of us
To die by your side
Well, the pleasure - the privilege is mine

Oh, There is a light and it never goes out
There is a light and it never goes out

Ands%#$

Fékk annað ofnæmiskast í gær.
Þarf að finna útúr þessum andskota. Því að í gær var kominn svimi og nefrennsli samstundis kláðanum, sem þýðir að það er ekki lengur viðvörunarbjalla sem ég get nýtt til þess að taka lyfin áður en allt fer til fjandans.

Fór í matarboð þegar þetta var komið í lag. Það var gaman. Sat heillengi við spjall um allan andskotann.

Líður bara ágætlega í dag. Hef ekki yfir miklu að kvarta.

Þarf að fara í apótek og vona að ég þurfi sem minnst að nota lyfin.

KETÓPA ETÓPA TÓPA ÓPA PA A.
eins og kerlingin sagði.


You are Schroeder!


Which Peanuts Character are You?
brought to you by Quizilla

Locked in a place where no one goes

Athyglivert.
Ég held ég hafi öðlast nýja uppljómun í dag. Kannski að vissu leiti útaf þessari reynslu minni í gær og þessum fjanda sem ég er að ganga í gegnum með það. En það gengur yfir og mér lýður hreint út sagt bærilega núna, ef þetta kemur aftur, þá ætti ég að getað reddað mér, og jafnvel komist að því fyrir hverjum andskotanum ég er með ofnæmi fyrir.
En þetta var ekki í fyrsta sinn sem ég hef gengið nálægt manninum með ljáin. ég hef tekið pestir sem hafa komið það nálægt því að blóð mitt syði að það nær engri átt (41,5°C er ekki eðlilegur líkamshiti... og ekki heilbrigður heldur) og það nokkrum sinnum. það virðist að þegar ég veikist þá sé ég yfirleitt það veikur að ég er á grafarbakkanum, en ég næ oftast að skríða uppúr þessu.. nema þaddna þegar ég dó.. :P
neinei, að öllu gamni slepptu, þá hef ég alltaf komist lífs af, og það er það sem skiptir máli.
Ég hef verið að hugsa um þetta, og þó að ég sé kannski ekki búnað súpa margar fjörur þá finnst mér í rauninni ótrúlegt að við sem mannkyn höfum lifað af þetta lengi. Við erum jú í stöðugri útrýmingarhættu, af okkar og geimsins völdum.

það er ótræulegt að vera á lífi og góður hlutur.
ég er ekki, og mun ekki verða við hræddur það að deyja, en ég vil bara ekki vera þar þegar það gerist.
ég á eftir ýmislegt óklárað áður en ég get skilið við þennan heim sáttur. Hvort sem það endist eða ekki. þá eru það ekki hlutir sem eru undir mér komnir, heldur þeim sem munu lifa mig, hverjir sem það nú verða.
Ég býst við því að flestum þykji þetta heldur morbid skrif frá strák sem verður ekki 23 ára fyrr en í haust.. en sjáðu til, ég hef alltaf vitað að ég myndi deyja og ég gæti engu ráðið um hvenær það yrði, svo að ég skrifaði erfðaskrá þegar ég var 18... þyrfti kannski að uppfæra hana einhverntíman.
Ég er kannski bara morbid einstaklingur, en ég vil bara ljúka góðu dagsverki. þó að dagsverk sé orð sem ég nota sjaldnast.

ég vil fara að spila að einhverju ráði. ég er búinn að semja eins og mófó, og þarf í rauninni núna bara að kýla á þetta.
ég nenni ekki að vera að einhverju hangsi, ef ske kynni að ég drepist áður en ég get í það minnsta gefið frá mér nokkur ódauðleg lög sem freðnir lubbar geta sagt um "Vá..spáðíþví hvað ef hann hefði lifað mar..?" eftir kannski 30 ár..
þó svo ég stefni ekkert á eitthvað Morrison/Hendrix/Drake/Joplin/Buckley dæmi þá gæti það alltaf gerst, og það er ekkert verra en að vera hengdur í kyrrþei.

annars er hérna skammtafræðihamingja fyrir ykkur


Og hérna er meira sem segir að ég muni aldrei deyja
Þannig að fréttir af andláti mínu eru stórlega ýktar hérna, en kannski ekki allstaðar, og sumstaðar verða þær aldrei réttar.

En eins og Freddie Mercury gaulaði einhverntíman.
Who wants to live forever?

Ég ætla aldrei að grínast með dauðann aftur..

ég vaknaði í dag og gerði þessa síðustu færslu, og setti inn aulabrandara, þarna næst "sagði hinn raunamæddi SlimJimy og dó" rosa fyndið. svo kom Steinþór Hannes, frændi min, í heimsókn og fékk lánaða jack-snúru. Ekkert óvenjulegt við það, ég kíki á rúntinn með honum og mig fer bráðlega að klæja. Mig klæjar oft á löppunum hvort sem er, og ég var ekkert að kippa mér upp við þetta, enda hafði ég fengið einhver bizarre, blöðruleg útbrot á hendurnar á laugardaginn, en þær hurfu. Þegar ég er búinn að vera að kveljast í nokkra tíma og klóra mér eins og maður sem myndi kaupa áskrift að broddgöltum til þess að nota þá sem klórur.
Þegar ég er alveg að missa mig og leggirnir á mér báðir, rauðir og upphleyptir eins og um bólusótt væri að ræða stekk ég á bráðamóttökuna á Landspítalanum, og þar kemur í ljós að ég er með bráðaofnæmi fyrir einhverju áður óþekktu, og að ég var heppinn að koma, því að ég hefði getað drepist hefði ég ekki gert það nógu snemma.
Já. ég er aldeilist erkifíflið, storka örlögunum, og þau öskra bring it on.. og ég er í djúpum skít...
það er víst alltílagi með mig núna, enda fór ég á stera og einhver lyf og þetta hvarf strax.
Ég bauð Steinþóri með mér í bíó fyrir vikið og sat í gegnum alla Return of the King í annað skipti.
Ég þarf að sjá svoleiðis myndir tvisvar. Núna er ég dauð... erh... rosa þreyttur.. og ætla að fara að leggja mig eftir að ég kippi út þessu auladjóki

Hef verið að hugsa.
Finnst ykkur ég latur?
Ég geri reyndar ekki hlutina ef ég kemst hjá því... er það í alvörunni leti, eða er ég bara nógu snjall til þess að vera ekki að sóa lífinu á óþarfa aðgerðir.

Verð vonandi á lífi þegar ég vakna. Aldrei gaman að vakna dauður.

mig dreymdi furðulega í nótt, er með hausverk og kvef.

Veit einhver hérna hvað það merkir að dreyma mexíkaskar ömmur á gauki á stöng, og að heimurinn sé í rauninni bara eitt stórt einbýlishús og mjög sérstaka flugbáta... sem eru með hreyfla sem eru stærri en flugvélarnar sjálfar eru? og kópavog. og risastóra sundlaug...
ég veit það ekki
Vaknaði með hausverk, og mér er kalt.

það er ekki langt þartil ég uppfæri textasíðuna aftur
og ég minn almáttugur hvað ég er farinn að fá brjálæðislega góðar lagahugmyndir.

jæja.
ég hef alltaf rétt fyrir mér. það eru bara aðrir sem skilja það ekki.

No quarter

Close the door, put out the light. No, they won't be home tonight. The snow falls hard and don't you know? The winds of Thor are blowing cold. They're wearing steel that's bright and true They carry news that must get through, oooh They choose the path where no-one goes. They hold no quarter. They hold no quarter. Walking side by side with death The devil mocks their every step The snow drives back the foot that's slow The dogs of doom are howling more They carry news that must get through To build a dream for me and you They choose the path where no-one goes. They hold no quarter They ask no quarter. The pain, the pain without quarter. They ask no quarter. Yeah! Without quarter, quarter, yeah! The dogs of doom are howling more! I hear the dogs of doom are howling more!

Þunnur

ég ætla aldrei að drekka aftur
ái
ég datt í það í gær, í fyrsta sinn í lengri tíma
það var gaman að bleyta sálina í smá stund
ég held á hafi gerst svo djarfur að reyna að tjá mig
shit happens.

looking out the door i see the rain fall upon the funeral mourners
parading in a wake of sad relations as their shoes fill up with water
and maybe i'm too young to keep good love from going wrong
but tonight you're on my mind so you never know

broken down and hungry for your love with no way to feed it
where are you tonight, child you know how much i need it
too young to hold on and too old to just break free and run

sometimes a man gets carried away, when he feels like he should be having his fun
and much too blind to see the damage he's done
sometimes a man must awake to find that really, he has no-one

so i'll wait for you... and i'll burn
will i ever see your sweet return
oh will i ever learn

oh lover, you should've come over
'cause it's not too late

lonely is the room, the bed is made, the open window lets the rain in
burning in the corner is the only one who dreams he had you with him
my body turns and yearns for a sleep that won't ever come

it's never over, my kingdom for a kiss upon her shoulder
it's never over, all my riches for her smiles when i slept so soft against her
it's never over, all my blood for the sweetness of her laughter
it's never over, she's the tear that hangs inside my soul forever

well maybe i'm just too young
to keep good love from going wrong

oh... lover, you should've come over
'cause it's not too late

well i feel too young to hold on
and i'm much too old to break free and run
too deaf, dumb, and blind to see the damage i've done
sweet lover, you should've come over
oh, love well i'm waiting for you

lover, you should've come over
cause it's not too late

Im a greek folk singer... uh.. hero... yeah...

You're Ulysses!

by James Joyce

Most people are convinced that you don't make any sense, but compared
to what else you could say, what you're saying now makes tons of sense. What people do
understand about you is your vulgarity, which has convinced people that you are at once
brilliant and repugnant. Meanwhile you are content to wander around aimlessly, taking in
the sights and sounds of the city. What you see is vast, almost limitless, and brings you
additional fame. When no one is looking, you dream of being a Greek folk hero.


Take the Book Quiz
at the Blue Pyramid.

Sukkað á sjónum

Ég er að lesa Uppreisnina á Bounty eftir þá Charles Nordhoff og James Norman Hall, í útgáfu Alþýðuprentsmiðjunnar frá því 1939.. Bók sem afi minn heitinn átti. Ekkert merkilegt við það svo að segja.. nema kannski lýsingin á sukklíferni sjóaranna á þessu annars ágæta fleyi.

"Félagar Bakkusar gamla (skipslæknisins) voru Nelson grasafræðingur og Peckover skytta. Skyldustörf skyttunnar geta verið erfið og ábyrgðarmikil, en voru mjög létt um borð á Bounty. Peckover hfði mikið yndi af söng og var enn fremur stauphneigður. Hann fann því fljótt leiðina inn í káetu Bakkusar gamla. Nelson var stiltur (sic) maður, kominn af léttasta skeiði og hafði járngrátt hár. Enda þótt hann hefði allan hugan við jurtir sínar, hafði hann mikið yndi af félagsskap læknissins."

Mér er spurn. Hvar get ég skráð mig á þennan bát..?

Annars er fátt að frétta frá því í gær.
Fleiri mættu taka quizið sem ég gerði hérna fyrir neðan. Efast nú samt um að þar sé einhver yfirgripsmikil þekking um mig á ferð. Aðeins ein manneskja er búin að taka þetta ágæta test (og ég sem stritaði og stritaði við að reyna að semja góðar spurningar...;)) og fékk hún 60% rétta útkomu, sem verður að teljast ágætt.

Ó þá náð að eiga vinyl

Já.. ég er einn af fáum tónlistarlega sinnuðum bloggurum sem hefur ekkert verið, nokkurntíman að tala mikið um á hvað ég er að hlusta þessa daganna...
Kannski best að setja inn svoleiðis færslu núna..

ég er að hlusta á

QoTSA - Go with the flow
Derek and the Dominoes - Layla
Gerry Rafferty - Baker street
a Perfect Circle - 3 Libras
Fly - Nick Drake
Joy Division - Love will tear us apart
Tool - No Quarter (og Led Zeppelin útgáfan líka)
Leonard Cohen - Diamonds in the mine
Nick Cave - Let Love in

og fleira reyndar líka

Ég hef verið að spá í því hvort fólk þekki mig í alvörunni eða ekki...
Ég tók eitthvað netpróf í gær, og fékk svo svakalega dramatíska útkomu að ég veit ekki hvort ég meiki að birta hana..
en
ég hef verið að hugsa út í þetta.
Veit fólk, allavega fólkið hérna, hver ég er í alvörunni? hvernig ég er?
jújú.. fólk veit að ég er gítarleikari sem hefur gaman af því að fá sér í glas.
fólk veit að ég er alltaf að reyna að berjast við einhverja þunglyndisdrauga.
en
það er meira við mig en þetta...
hversu vel þekkir fólk mig í alvörunni?

ég veit ég er kannski ekki auðlesnasta bók í heimi, en hversu margir þekkja mig í alvörunni..?

spáið í það, mér leiðist nægilega mikið til þess að gera quiz um sjálfan min til þess að þið flónin getið tekið það, með því að klikka á þessa málsgrein

"See Emily Play"

Emily tries but misunderstands, ah ooh
She often inclined to borrow somebody's dreams till tomorrow
There is no other day
Let's try it another way
You'll lose your mind and play
Free games for may
See Emily play
Soon after dark Emily cries, ah ooh
Gazing through trees in sorrow hardly a sound till tomorrow
There is no other day
Let's try it another way
You'll lose your mind and play
Free games for may
See Emily play
Put on a gown that touches the ground, ah ooh
Float on a river forever and ever, Emily
There is no other day
Let's try it another way
You'll lose your mind and play
Free games for may
See Emily play

magnað

Drekkið mér ef möguleiki er á því

Please?

já. mig hefur sjaldan langað meira að finna mér flösku af Jack Daniels til þess að skríða uppí og sofa þar værum svefni doðans.
og jafnvel kýla feita fötu af RedRussian og láta mig dreyma um heitt sumar.
Rigningin úti, einsemdin inni. Það er ekkert við að vera og ég hef ekkert að gera.
Ég er ekki frá því að mér leiðist óstjórnlega.
Jú.. mér leiðist óstjórnlega. Ég hef ekkert við að vera nema hluti sem ég hef gert áður.
Til þess að reyna að halda geðheilsunni drekk ég í mig bækur sem ég hef lesið tugum skipta áður. Hlusta á plötur sem ég þekki of vel.
Stundum fæ ég innblástur og sem eitthvað nýtt. En eins og er, virðist enginn hafa áhuga fyrir því.
Þeir segja að hamingjan komi innanfrá.
Þeir segja líka að maður sé manns gaman.
Þeir segja að það sé betra að sjá eftir einhverju sem gerðist, heldur en því sem aldrei varð.
Þeir segja líka að maður eigi að vera var um gerðir sínar.
Einhvernvegin hef ég litla trú á nokkrum þessa dagana.
Kannski Goethe og Clapton (heh... hljómar eins og dúett.. heh.. hvað næst Rousseau og Barrett?)
Goethe : Choose wisely, for your choice may be short, yet eternal.
Clapton: Let's make the best of the situation. Before I finally go insane....

ef einhver vill fylla inn í eyðurnar sem fylla höfuð mitt núna, er þeim það velkomið.


Andskotinn hafi það..
Spurningar dagsins:
Til hvers er ég með kommentakerfi annars?
Til hvers er ég að þessu á annað borð?
Til hvers er tónlist?
Til hvers er Geir Ólafsson?

þeir sem geta svarað þessu EIGA að kommenta.
ef ekki þá eruð þið öll vændisfólk.

virkjun hlekkja

jæja.. í nótt... (með áframhaldandi vinnu í morgun) samdi ég 3 ný lög, Relic, Cruise Control og Quantum Tragedy
Textarnir allra þeirra eru komnir upp á Textasíðunni minni sem er nýkomin upp
ég samdi laglínur við þessa texta í morgun og einhvernvegin virðast þau öll vera mjög Tool og Perfect Circle inspýtt, hádramatísk og í misjöfnum takttegundum. Hádramatísk og kaflaskipt með mikilli agressíon á köflum.
og ekkert sérstaklega mikið rímuð

Roses are red
Violets are blue
I cant rhyme
and stuff.

Bláar tíðir

Ég er einhleypur á ný. Fjarsambandið mitt, og stúlkunar sem ég elska ennþá, var víst ekki að ganga. Að henni fannst.
Ég var skilningslaus og óþroskaður. Hún var upptekin, og hrædd við að verða særð, enda er það ekkert skemmtileg reynsla.
Vei þeim fólum sem fara illa með hvert annað í ástinni, því það virðist allt lenda í höfðinu á mér.
Það versta er að ég get ekki verið reiður. Ef maður elskar einhvern leifir maður þeim að fara, og leita hamingjunnar.
Það er ekki eins og það sé neinn annar. Það er ekki eins og að ég geti sturlast af bræði og dottið í það í 6 mánuði eins og ég gerði eittsinn. Ég er of blankur. Ég hef ekki ástæðuna til þess að vera reiður. Ég er bara brotinn.
Mér líður eins og gengið hafi verið yfir sál mína, silkiofna, á manbroddum.
Ég hef aldrei áður verið jafn einn. Og ég vil aldrei aftur verða svona einn.
Ég ætla aldrei aftur að leifa mér að elska. Aldrei aftur að hleypa neinum inn fyrir skelina. Ég hef verið særður núna.
Og þetta mun ekki batna á næstunni.
Ég er kannski dramadrottning. Má jafnvel segja að ég sé væminn í eðli mínu. Kelling.
Ég brotnaði niður og grét eins og smábarn þegar ég áttaði mig á þessu.
Ég mun aldrei elska nokkra manneskju aftur.
Ég mun aðeins elska gítarana mína.
Það eina sem ég á eftir er melódía.
Það eina sem ég get gert er spilað.
Ég mun láta gítarana gráta fyrir mig framvegis.

Þartil ég verð næst ástfanginn og hef sjálfan mig að fífli og læt einhverja stelpu brjóta mig niður.

Kannski að ég ætti að gerast einn af þessum tilfinningalausu bastörðum sem fara illa með stelpur. Halda framhjá. Lemja þær. Öskra og fara illa með þær að öllu leiti.
Þá kannski myndi eitthvað samband endast?

Jæja. Ég get ekkert gert eða sagt.
Ég á ekki eftir að segja mikið hérna af viti á næstunni.

En.
Þ.
-Takk fyrir góðan tíma sem við áttum saman, vertu hamingjusöm, hvar sem þú endar, vona að þú finnir einhvern sem verður betri en ég. Ég lendi einhverntíman á fótunum aftur.

og þar sem ég er vanur að enda færslur á textum. Þá er hérna einn sem á vel við.

Let Love In

Despair and Deception, Love's ugly little twins
Came a-knocking on my door, I let them in
Darling, you're the punishment for all of my former sins

I let love in
I let love in

The door it opened just a crack, but Love was shrewed and bold
My life flashed before my eyes, it was a horror to behold
A life-sentence sweeping confetti from the floor of a concrete hole

I let love in
I let love in
I let love in
I let love in

Well I've been bound and gagged and I've been terrorized
And I've been castrated and I've been lobotomized
But never has my tormenter come in such a cunning disguise

I let love in
I let love in
I let love in
I let love in

O Lord, tell me what I done
Please don't leave me here alone
Where are my friends?
My friends are gone

O Lord, tell me what I done
Please don't leave me here alone
Where are my friends?
My friends are gone

I let love in
I let love in

So if you're sitting all alone and hear a-knocking at you door
and the air is full of promises, well buddy, you've been warned
Far worse to be Love's lover than the lover that Love has scorned

I let love in
I let love in

gods damnitt!!

When the routine bites hard
and ambitions are low
And the resentment rides high
but emotions won't grow
And we're changing our ways,
taking different roads
Then love, love will tear us apart
again

Why is the bedroom so cold
Turned away on your side?
Is my timing that flawed,
our respect run so dry?
Yet there's still this appeal
That we've kept through
our lives
Love, love will tear us apart again

Do you cry out in your sleep
All my failings expose?
Get a taste in my mouth
As desperation takes hold
Is it something so good
Just can't function no more?
When love, love will tear us apart
again


gleðilegan valentínusardag

ja hver andskotinn

ég er kominn með lappa sem ég fékk lánaðan frá pabba gamla, og netaðgang í litlu hverfisgötukompunni... ég verð bara að passa mig núna að fá ekki milljón á mánuði í símreikning...
andsk...
já tók eitthvað netpróf sem ég fann í gegnum síðuna hennar Þóru og þar kom í ljós að

I am the number 1 I am the loneliest number _

what number are you?

this quiz by orsa
jújú
ég er greinilega 1.. rosa gaman.. tók prófið reyndar aftur og fékk þá út að ég væri 0... veit ekki hvort er verra...

en einhvernvegin koma one með filter og zero með smashing pumpkins upp í hugann.. veit ekki hvort hljómar þunglyndislegar...

annaðhvort X*X2=X eða X+X2=X

kemur út á það sama.. hvað er einn til eða frá..

Að afstaðinni helgi

Á föstudaginn stal einhver óprúttinn fáviti töskunni minni á ellefunni á smiðjustíg.. í henni voru textar, prósar, myndir og bókin Apocalypso eftir Robert Rankin sem ég var nýbúnað fá lánaða hjá Eggjamanninum... sem að var frekar pirrandi.. ef einhver sér litla svarta hliðartösku með grænum rennilás, haldið á ólinni með 2 lyklakyppuhringjum á ól sem tilheyrði tösku af V-Amp formagnara... þá væri ég til í að fá að vita, og ég gæti jafnvel borgað smávegis fundarlaun, það var ekkert í þessari tösku sem gæti gagnast neinum nema mér.. og ég sakna þessarar tösku mikið...

Hlutirnir virðast vísa uppávið.. tónleikarnir gengu ágætlega, kannski fyrir utan hversu oft ég var beðinn um að spila Gaudi Amus, sem ég kann ekki, enda hef ég aldrei verið MRingur.. og er ekkert að fara að fagna einhverju námi sem ég stundaði aldrei.
Ég held að manneskja hafi skrifað grúppíukomment á handlegginn á mér, á hebresku.. mér fannst það sæmilega fyndið, en þegar var komið útí það að ungar dömur reyndu að falbjóða mér sig fyrir það að ég syngi Gaudi Amus fannst mér eiginlega nóg komið... en maður lætur sig hafa það að fá einhver svona bjánakomment.. þá svarar maður bara fullum hálsi "ég held að konan yrði ekki rosa sátt við þetta" eða "tja.. ég hef aldrei stundað kynlíf með dýrum áður og ætla ekki að byrja núna...

Í gær fór ég svo á æfingu hjá Söngvakeppni Iðnskólanna, ég á víst að vera kynnir þar, þósvo að ég hafi aldrei verið Iðnskælingur... ég er alltaf að láta plata mig útí einhverja vitleysu.. Ég er náttúrulega góður í yfirborðskenndum hroka sem ég get látið fólk halda að sé grín... heh... jú ég fæ að segja það sem mér finnst, þósvo að ég sé ekkert að fara yfir á illkvittnislegar línur, sem ég á alltof auðvelt með.. ég er víst ekki Simon Colwelll þannig að ég er ekkert að fara að henda svoleiðis skítakommentum frá mér. En elskulegir Iðngaulararnir eru misgóðir. Með áheyrslu á mis.
samt er líka auðvelt að vera kvikyndi við þá sem eru góðir, ég bara má ekki vera vondur við þau... en ég verð víst að vera skondinn.. AHAHAHAHAH
arg
fólk gerir sér ekki grein fyrir því að ég er ekkert fyndinn, ég er bara nasty.. jæja.. verð að finna milliveg... kannski sjálfshæðni geti leyst meinhæðni af... vona það.. ég verð bara að vera vondur á mínum eigin showum.. ég man einhverntíman þegar einhver stúlka á pönktónleikum fyrir uþb 5 árum síðan líkti rödd minni við kvenkynfæri.. tja. ég svaraði "takes one to know one.."

Jamm.. mér leiðist heavy mikið samt þessa dagana.. finnst stundum eins og mig skorti orku til að gera hlutina.. taka til, leika mér, æfa mig, gera stöff... samt er ég alltaf að gera eitthvað svona..
arg

Wish you were here

So, so you think you can tell
Heaven from Hell,
Blue skies from pain.
Can you tell a green field
From a cold steel rail?
A smile from a veil?
Do you think you can tell?

And did they get you to trade
Your heros for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for a cool breeze?
Cold comfort for change?
And did you exchange
A walk on part in the war
For a lead role in a cage?

How I wish, how I wish you were here.
We're just two lost souls
Swimming in a fish bowl,
Year after year,
Running over the same old ground.
What have we found?
The same old fears.
Wish you were here.

Hvað er málið?

Ég veit það ekki
en Guð hefur ákveðið að mér líki við það að finna fyrir ferskum skúr af skít rigna yfir mig.
hann stendur sig ömurlega í stykkinu og gerir sér ekki grein fyrir því að ég fíla ekki skítaregn
en samt rignir hann, ég er að spá í að stofna verzlunina Kneedeep'n'Shitt
get þá farið að auglýsa í skjáauglýsingum rúv.

ferskar flögur af nýföllnu mannataði til sölu. tilvalið hráefni í afbragðs skítkast. gerið verðsamanburð

Annars er ég líka með gigg annaðkvöld, Laugardag, á kaffi puccini klukkan 2230, það væri gaman að sjá einhvern mæta á þessa tónleika til tilbreytingar.

Einar að rifna á saumunum.

dont GIGnore me people

ég verð marinn á sálinni með gigg á café Puccini, í kvöld, fimmtudagskvöld, uppúr 22, og á laugardagskvöld, um 22-23 leitið.
vona að tónleikagestir hegði sér betur en ég á tónleikum.
arg
mæti þeir sem geta. ég verð með fleiri gigg þarna á næstunni, en er ekki klár á dagsetningum.

annars hérna enn einn Drake textinn

fly

Please give me a second grace Please give me a second face I've fallen far down The first time around Now I just sit on the ground in your way Now if it's time for recompense for what's done Come, come sit down on the fence in the sun And the clouds will roll by And we'll never deny It's really too hard for to fly. Please tell me your second name Please play me your second game I've fallen so far For the people you are I just need your star for a day So come, come ride in my street-car by the bay For now I must know how fine you are in your way And the sea sure as I But she won’t need to cry For its really too hard for to fly.

Tragedían stóra og smærri gleðiefni

Ég er ekki frá Því að mig elti einhverskonar draugur. Þá ekki góður draugur eins og "afi minn fylgir mér" draugur.. heldur einhverskonar asnalegur þunglyndis gítarleikaradraugur sem gerir mig að fífli, eða lætur mig fara á svakalegt flug og niður í dýpstu dali þunglyndis í geðsveiflum sem eru að hrjá mig sífellt, eða hafa verið að því undanfarin ár.

Undan farin ár hef ég verið meira og minna í einhverskonar heimsspekilegum krísum varðandi hamingju, tilgang, metnað og skort þar af, og hafa þær vangaveltur haldið mér talsvert liggjandi í depurð á þeim tíma.
Sú speki sem ég hafði eiginlega orðið fastastur við var sú að lífið sé tilgangslaust, það sé ekki til nein hamingja, við séum ein í alheiminum og ekkert vitsmunalíf á jörðinni heldur, og ef guð er til, þá svarar hann ekki í símann!

Þessi speki tók smá flikkflakk hjá mér um jólin þegar stúlkan sem ég elska benti mér á aðeins annan skóla hugsunar, og hlustaði, gott ef ekki að hún var fyrsta manneskjan sem ég talaði við af einhverri alvöru í fjöldamörg ár, um hvað hrjáir mig, og hún dæmdi ekki.. krítiseraði smá og böggaði mig pínu, en ekkert á slæman máta.

Núna þegar hún er farin, og ég hef ekki heyrt í henni í soldinn tíma, fór ég að hugsa í dag um hvað við töluðum um jólin.
aðallega um hver ég væri og afhverju, og hvað væri í raun að hrjá mig. Hún braut skelina mína og kíkti inn, og það var vel þegið, þar sem ég þurfti á því að halda að viðra hinn innri mig við hana. Og ég sagði henni einnig frá því hvað ég, nánast takmarkalaus í lífinu, þ.e. án stefnu, væri að hugsa, og hvernig ég sæi ekki tilganginn í takmarki, vegna þess að það yrði ekki til neins, það yrði alltaf jafn ómögulegt að nálgast lífshamingjuna, sama hvernig maður reyndi, og sama hvaða takmarki maður næði.

En ég ákvað að slá til, og prófa annan skóla hugsunar, fann mér nokkur takmörk, þó nokkuð há, en ég er ekki til þess gerður að setja markið lágt, því þá geri ég ekki neitt, ég er í eðli mínu það mikill letingi, að ég þarf að vera í panikástandi til þess að ég drullist til þess að gera hlutina. ég veit ekki hvort að fleiri eru svona, en ég held að þetta hafi með athyglisbrest að gera, eða eitthvað í þá áttina. Enda á ég mjög auðvelt með að gleyma stund og stað og öllu sem ég átti að vera að gera.

Og núna þegar ég er með takmörk, vinn að Þeim eins hörðum höndum og ég get, þá er ég alltaf að dragast að þeirri hugsun að það sé fínt að vera að gera eitthvað, alltílagi. það er fínt mál að hafa takmark, nó dát.
En verður maður hamingjusamur.... no way!

Núna hef ég bara bunka af öðru shitti sem er að angra mig en heimspekin, og þá aðallega ég sjálfur.

ég þrái með hverri frumu í líkama mínum að verða betri einstaklingur. ég hef séð menn fórna sér fyrir hroka og stolt, og enda einmana og leiðir, rúmlega fimmtugar fyllibyttur sem eiga enga að nema einhverja drykkjufélaga, og ég vil ekki enda þannig. ég veit að einhverstaðar í buxum raunveruleikans, fer ég niður þá skálm, en ég vil ekki gera Það í þessari tilvist.

Mig langar til þess að það verði eitthvað úr mér. Eitthvað annað en roadkill á veginum til hamingjunnar. Mig langar að vera maður sem lætur eitthvað gott af sér leiða, ekki bara einhver gaur sem glamrar á gítar útá götuhorni til þess að eiga fyrir barskuldum.

Versta er að ég veit ekkert hvað ég á að gera til þess að verða ekki einhver fullur gaur á næsta bar uppúr fertugu eða eitthvað, eiga engan að og vera 'could have been' eða eitthvað í þá áttina, eitthvað dapurlegt keis. mig langar að fá að ná að koma einhverju frá mér áður en ég hveð þennan táradal sem við köllum jörðina...

Er einhver þarna sem veit hvað ég á við?

Ráð væru vel þegin ef einhver á svoleiðis.

í einlægri einsemd á hjara hörmungar.