Wouldn't You Miss Me

já
ég er þunnur, varð eitthvað illt í sálinni í gær og gerði það klassíska, drakk dót sem brennir hana í burtu.
hrikalega gaman!
líður betur núna.

hef samt tekið eftir því að enginn virðist lesa þetta lengur
svo ég segi eins og Syd Barrett snillingur og keis

Oh where are you now
pussy willow that smiled on this leaf?
When I was alone you promised the stone from your heart
my head kissed the ground
I was half the way down, treading the sand
please, please, lift a hand
I'm only a person whose armbands beat
on his hands, hang tall
won't you miss me?
Wouldn't you miss me at all?

The poppy birds way
swing twigs coffee brands around
brandish her wand with a feathery tongue
my head kissed the ground
I was half the way down, treading the sand
please, please, please lift the hand
I'm only a person with Eskimo chain
I tattooed my brain all the way...
Won't you miss me?
Wouldn't you miss me at all?

Mér finnst einhvernvegin..

...Eins og enginn lesi þessa síðu lengur....
...Eins og að mig langi ekki að vaka, né sofa lengur....
...Eins og að ég hafi verið vakandi núna síðan í gær....
...Eins og að mér leiðist kannski bara heavy mikið núna....


En hvað um það

Er einhver þarna úti?

Ég hef verið að íhuga framleiðslu á bolum með stencilmyndum eftir sjálfan mig og þar af leiðandi, "ekki aðeins flíkur heldur líka listaverk" eins og bara fávitar myndu orða það.

Get tekið pantanir, ef fólk er með sérþarfir, get ég hannað, framleitt og selt þeim boli eða eitthvað svoleiðis.

Endilega hringið.

númerið mitt er auglýst upp í horni, á myndinni undir "sponsið mig" linknum...

Fjandinn hafi það...

Ólukkudagur og Tanworth-in-Arden

Ég vaknaði Ágætlega í morgun og gekk af stað út í regnið í hermannaklossunum mínum, fann eitthvað fyrir sársauka í hægri hælnum, en það er svosem ekkert óeðlilegt þegar maður er í stífum skóm. Ég gekk einhverja sex kílímetra eða svo upp á móti vindi og regni, og fannst það svosem ekkert mál, fór og fékk mér heimasíma. Ver' bráðlega tengdur, og þá get ég farið að eyða meiri peningum sem ég á ekki. þegar ég kom aftur heim tókst mér með naumindum að komast úr blautum leðurskóm og gallabuxum, og tók þá eftir smávægilegri blöðru á þessum annars ágæta hæl sem mig hafði verkjað í.. jæja..
ekkert um það.
Ég ákvað þá að elda mér skyndinúðlur frá toro, og sett því upp ketilinn, nema hvað að lokið var ekki nágu fast á honum þannig að ég brenndi mig á sjóðandi gufum þegar ég reyndi að laga það. vesen...
þá fattaði ég loksins að ég þyrfti að komast í tíma, en ætti ekki í strætó og fann hvergi bækurnar mínar. en alltílagi, ég náði að redda mér með því að fá lánað hjá félaga mínum... en á göngu minni upp á hlemm tók ég eftir því að sársaukinn í hægri fætinum var þá alltíeinu stingandi andskoti.. og þegar ég athuga'i það þá var mér farið að blæða og helvítans blaðran rifin.
reddaðist ekki fyrr en ég fann salerni þar sem ég gat bleytt klósettpappír og lagt yfir þetta til að hindra blæðingar og andskota..

Ég var mjög pirraður.

en ég hef undanfarna daga verið að hlusta mikið á snilling sem ég hef minnst á oft áður. Nick Drake.
Merkilegt hvað fáir þekkja til verka hans, því að þetta eru einhver bestu verk nokkurntíman.
og einhvernvegin virðist allt betra, jafnvel á svona óhappa bansettum degi, þegar það eina sem ég get hugsa' er
"guð er hundur..." þá virðast einhvernvegin ómþýðir söngvar Drake alveg lækna mig af reiði... ég verð kannski áfram dapur, en það er ekki jafn óþægilegt þegar maður hugsar, að maður er ekki sá eini i heiminum sem hefur verið dapur
og að það er fólk til sem skilur mann.... verst kannski að Drake dó ungur, hann dó í ár fyrir um 30 árum síðan, þann 25 nóvember 1974 æi Tanworth-in-Arden....

At the chime of a city clock

A city freeze
Get on your knees
Pray for warmth and green paper.
A city drought
You're down and out
See your trousers don't taper.
Saddle up
Kick your feet
Ride the range of a London street
Travel to a local plane
Turn around and come back again.

And at the chime of the city clock
Put up your road block
Hang on to your crown.
For a stone in a tin can
Is wealth to the city man
Who leaves his armour down.

Stay indoors
Beneath the floors
Talk with neighbours only.
The games you play
Make people say
You're either weird or lonely.
A city star
Won't shine too far
On account of the way you are
And the beads
Around your face
Make you sure to fit back in place.

And at the beat of the city drum
See how your friends come in twos;
Or threes or more.
For the sound of a busy place
Is fine for a pretty face
Who knows what a face is for.

The city clown
Will soon fall down
Without a face to hide in.
And he will lose
If he won't choose
The one he may confide in.
Sonny boy
With smokes for sale
Went to ground with a face so pale
And never heard
About the change
Showed his hand and fell out of range.

In the light of a city square
Find out the face that's fair
Keep it by your side.
When the light of the city falls
You fly to the city walls
Take off with your bride.

But at the chime of a city clock
Put up your road block
Hang on to your crown.
For a stone in a tin can
Is wealth to the city man
Who leaves his armour down.

ég verð...

að finna einhverja leið til þess að sofa á eðlilegum tíma, ég hef ekki gott af þessu lengur.
þetta er orðið mjög þreytt pæling.

Góð ráð fyrir svefnlausa eru vel þegin.

annars er ég feginn að ég fékk pening í dag. það gerir það að verkum að ég þurfi ekki að éta einhverja ameríska hörmungarvöru eins og í gær.

hvaða hörmungarvöru? jú
Heinz Baked beans.
sem eru ekki góðar einar og sér. ég er nokkuð viss um að gupirnir hafi eitthvað á móti þessu því að þetta veldur manni 57 mismunandi útgáfum af vindverkjum....

ég er alveg á því að ég þurfi að fara núna og kaupa mér í matinn svo að ég eigi eitthvað staðgott næstu 2 vikurnar...

gaman að þessum andskota.

A wizards staff has a knob on the end.

já..
ég er í mjög skrítnu ástandi þessa dagana. ég er búinn að hanga heima hjá mér í litlu íbúðinni minni og æfa mig.
ekkert annað. jú og lesa.
ég er að fara í þónokkur próf á þessari önn.. veit ekki hvort ég er að taka mér of stórt verk fyrir hendur, en ég ætla að reyna á það.

ég er alveg að apeshitta á Melroses tei. það er leiðinlegt, bragðlítið og ekkert gaman.
og ég á helvíti mikið af því ef einhvern langar Ég held að ég ætti að kæra melroses fyrir að valda mér angist

Ég sakna kærustunnar minnar alveg hellað mikið. ég var langt frá því að vera jafn einmana þegar ég var einhleypur og núna en mér líður samt ekkert illa, því að þetta fylgir bara long distance sambandi
en við heyrumst samt á hverjum degi og Smsumst mikið, en er farið að leiðast alveg rosalega vakna einn. ekki að ég vildi vakna með nokkurri annari. held að ég verði bara að redda uppblásinni dúkku og grímu sem líkist gellunni, eða kannski bara realdoll sem væri eins og hún, nema hvað að hún er alltof falleg til þess að kópía hana. ;)

það eru tæpir 10 sólarhringar síðan hún fór héðan. sem minnir mig á texta með nick cave Sjö sólarhingar meinti ég

Slowly goes the night

Lover, lover, goodbye So slowly goes the night I trace the print of your body with my hand Like the map of some forbidden land I trace the ghosts of your bones With my trembling hand Dark is my night But darker is my day yeah I must've been blind Out of my mind Not to read the warning signs How goes it? It goes lonely Goes slowly

Go slowly through the night O baby, I feel the heal of time I wake to find you sitting here Cutting tangels out of your hair Singing a song that's all wrong Hey, but that's alright, I don't care O darling forgive me For all the misery yeah I embrace an empty space And your laughing song it fades Where goes it? It goes some place Where it's lonely

So slowly goes the night Ten lonely days, ten lonely nights I watch the moon get flayed anew Until the moon becomes the skinning tool I send the skins of my sins out to cover and comfort you I know of a Heaven And honey I know of a Hell yeah I hang my head In my bed And remember what you said "One evening, I'm leaving" And I laughed and checked her breathing And said darling

And black as the night Come back, darling and put things right I hang my head and cry cry cry Darling, all night I try To cease on a reason for this mad mad season The nights, they are so long now I can't remember it being light Call it sleep, call it death, call it what you like But only sleep, dear Only sleep brings you back to life yeah I hang my head I toss and I sweat I never never can forget How goes it? I'm going, but slowly slowly going And we both know that it's gonna be alright But it ain't you who has to cry cry cry Ten lonely days, ten lonely nights Since you left my side side side

Forleikur að einsemd og eymd

Það er merkilegt hvernig lífið leikur við mann suma daga, en þegar maður áttar sig á hvað tímanum líður fer heimur manns hægt og smámsaman inn í skamdegið.
Virðist líka vera að þegar hinn fullkomni dagur hamingjunnar er að kveldi kominn, að þá byrji allt að sökkva smám saman í hafið, og hvert augnakast sem örfáum stundum áður hefði verið himnasæla verður að gráum hversdagsleika.
Nú þegar jólin eru búin er eimmitt ein slík stund. Skreytingarnar, sem gleðja flesta, meira að segja menn eins og mig sem eru ekki mikil jólabörn, hverfa fyrir steinrunnum ljósastaurum og ferskjugulri birtu sem þeir veita í myrkrið. Vinir sem koma að utan fara og eftir sitjum við hin heima og spáum í morgunblaðið og enn eina niðurdrepandi fréttina um niðurskurð gagnhvart lítilmagnanum. Daginn eftir er snúið aftur í kolanámur nútímans og mökkurinn af hörmulegum brandara ljósálfslegs kumpána svertir hörundið. Maður finnur námupestina síga yfir og óskar dauðans.

Persónulega er ég að reyna að hætta að sofa framyfir hádegi, ég ætla að fara að gera hluti, en þegar miðsvetrarmaníunni er lokið langar mig mest að skríða aftur undir feld, sofa af mér daginn og stara í tóm tilverunnar.
En ég get það ekki.
Ég þarf í rauninni að drulla mér á lappir og berjast fyrir tilverurétti mínum, sem ég hef eitt eins og skotsilfri hjartans undanfarin misseri. Ég hef löngum stundum legið í bólinu, og vart getað hugsað mér að líta daginn augum, því á dögum er maður auðsærðari, enda færri á ferli á nóttini, engin til að dæma mann eða særa. Í nafnlausri eyðimörk nóttans má sitja og stara í tómið að vild, og enginn hrærir geðið, því enginn er ósammála því að dagurinn sé hin versta sóun á góðri nótt.

En ég mun ekki fara hljóðlátur aftur inn í hina góðu nótt, því þrátt fyrir eymdina og vonleysið lifir í mér einhver neisti sem segir að ég verði að fara að lifa lífinu. Að það nægi ekki til að hugsa til þess að sanna tilvist sýna, því það að gera sé að vera, og ef ég vil vera, þá verði ég að dratta mér framúr.
Það að feisa daginn edrú er kannski ekki alveg mín draumastaða, enda er ég búin að vera aumingi lengi, og vart feisað nóttina edrú, hvað þá daginn, en þar sem ég er búnað skera niður á útlátum til vímugjafa, verð ég að feisa flanið og fá feigðina í fangið. En í draumum mínum er ég hamingjusamur, sama í hvaða ástandi ég er, ég er glaður, dagfarsprúður, sáttur og hamingjusamur. Draumarnir eru flótti frá veruleikanum, og maður verður bara að bíta í það súra enni að þurfa að berjast fyrir hamingjunni, eða að maður getur farið heim með sárt eplið. Og ég hef verið að gera þetta í allt of langan tíma, ég hef legið undir feld og leitað að tilgangi tilverunnar, og reynt að sanna fyrir sjálfum mér að það hljóti að vera hægt að vera hamingjusamur í tilvistarkreppu. Hefur ekkert virkað allt of vel fram til þessa. Þessvegna hef ég ákveðið að reyna að finna mér vinnu til þess að stytta mér aldur. Ég er of lengi búinn að vera tilgangslaus, ekki nema að tilgangur minn sé sá að sýna krökkum afhverju þau eigi að vera dugleg í skólanum, þannig að þau fái vinnu hjá sjálfstæðisflokknum, og geti verið hamingjusamir litlir kassar á lækjarbakka. Þótt ég vildi alls ekki vera þannig, þá er þetta ekkert líf.

Ég held ég verði að fara að gera þessa hluti sem ég hef talað um í öll þessi ár, og drullast til þess að gera þá vel, og jafnvel troða vinnu inn í pakkan.
Hef áhyggjur af því að ég sé fyrir löngu búinn að glata dugnaðinum sem ég bjó einhverntíman yfir, en ég held ég verði bara að reyna á þetta..

Fjandinn hafi það!!! eða: Guð er hundur!! eða: segi það og skrifa, Jóla-hvað?!?!? eða: Óða Gnótt!!!

Hef ekki mikið að segja í dag

vildi bara óska þess að lífið væri einfaldara, en þess þarf ekki að óttast, lífið verður alltaf flókið.
verð að fá mér vekjaraklukku.



veit einhver um eitthvað náttúruvænt svefnmeðal, það er náttúrulyf, ekki eitthvað kemískt drasl sem gerir húðina á mér græna? einnig er auglýst eftir vekjaraklukku og atvinnu á sama stað.

já...

jæja..
það er af mörgu að segja núna
ég er fluttur í litla sæta kjallaraíbúð á hverfisgötunni, og er búnað eyða tíma mínum mikið það síðustu tvær vikurnar, hávöxnum er bent á að lofthæð heima hjá mér er ekki þó nema 197cm, en eru hávxnir samt velkomnir, en beðnir um að hafa sig í lágvöxnu ástandi..

ég er ekki lengur einhleypur, og er mjög hamingjusamur með þetta samband, sem mér lýst svo vel á að, mér finnst bara að það geti jafnvel enst. sem eru jú auðvitað gleðilegar fréttir.. og vert er að taka fram að sú (ó)heppna er bæði ógeðslega falleg og hrikalega hæfileikarík, þó svo að hún vilji ekki játa það sjálf, það er ef maður segir það í efsta stigi (fallegust... best.. etc.. þið munið þetta úr barnaskólaíslensku) :)

ótrúlegt en satt slapp ég nánast algjörlega við jólaþunglyndið og er bara mjög ánægður með það, enda engin ástæða til þess að vera að fýlast eitthvað, nærstöddum er þó bent á að ef ég verð eitthvað þungur á brún að segja mér aulabrandara (my dog has no nose - how does it smell? horrible!./ wheres the tea strainer? its his day off!!)

fékk DVDspilara í jólagjöf.. þá er það bara að eignast einhverjar myndir.. hann virkar samt djöfulli vel. og ég er sáttur við það alltsaman
(þótt ég hafi ekki fegið bók í jólagjöf í langan tíma, er ég að læra að sætta mig við það. nota bene, þá hef ég mun meira gaman af því
að lesa bækur en a að liggja yfir vídjói. býst við því að það flokkist undir sérvisku nútildags, en svona er ég)

er lítið búinn að semja af lögum upp á síðkastið, er samt kominn með skemmtilegan hljómagang, sem ég er að semja melódíu við, vona að það hljómi jafn vel og ég ætla. en mér reynist samt erfitt að semja í svona hamingjugleði, þyrfti eiginlega að hafa svona "unhappy-place" sem ég get farið til að semja, og farið svo aftur í endalausa hamingjugleði.




já
svo er hérna sponsuð frétt.

Í fréttum er það helst að Heiða Ofurgyðja er formlega komin aftur á markaðinn. Fólk er beðið að halda ró sinni og mynda einfalda röð..


jamm
ég elska ykkur öll.
á ekki eftir að blogga strax í bráð, vantar tölvu og svollis..
kemur að því innan skamms.

lifið heil