fimmtudagur, febrúar 15, 2007

Anna Smiðs


Hún Anna litla Níkúlína Smiðsdóttir dó fyrir viku síðan.

Eftir fráfall hennar hafa fleiri játað aðild sína að getnaði dóttur hennar.

Hérna eru nokkrar leirbornar limrur um Önnu litlu.

Við Anna svo ástfangin vórum,
og dýran hjónaeið sórum,
en fyrr vild'ún deyja,
en mér að segja,
hvað hún gerði með hinum fjórum...
~^~^~^~

Með að stunda orgíupakkann,
jafnvel langt fram á grafarbakkann,
verður útkoman dimm,
við feðurnir fimm,
vitum enginn hver okkar á krakkann...
~^~^~^~

Þótt til fortíðina við berjum,
og sögusagnirnar merjum,
sannast þó seint,
hvað var þarna reynt,
og hver gerði hvað og með hverjum...
~^~^~^~

...Við reyndum en náðum ei sáttum.
Við reyndum, sem vest við máttum.
Þetta kerlingarskarn,
náði að búa til barn,
úr fjórum, fimm, sex dráttum.
~^~^~^~

Hún Anna unni okkur heitt,
og í dag mér það þykir svo leitt,
nú meir er ei gaman
að vinn'allir saman,
líkt er margir lögðust á eitt...
~^~^~^~

Nú dæma skal ekk'eftir göllum.
Hafði Anna dálæti á körlum,
þótt margt hafi freitt,
er menn lögðust á eitt,
bar hún barn eitt, með nærri öllum.
~^~^~^~

Það að bú'yfir frjósemismætti,
mörgum unaður þætti,
líkt og Anna,
sem fór milli manna,
og varð bomm úr rúllettudrætti.