MMVI.

Nú þegar aðeins tveir dagar eru eftir af þessu ári tel ég tímabært að líta afur um farinn veg, yfir háhæðir og djúpa dali síðastliðins árs.

Árið hófst með óvissu og óöryggi - Ég vissi hvorki hver ég var né hvert skyldi halda. Þetta er þó ekki eins alvarlegt og það sýnist, eftirá að hyggja var þetta hið besta mál þar sem þetta bauð uppá síðari tíma skýrleika. Ég vona þó að ég hafi sært sem fæsta í mínum klaufalegu tilraunum til þess að finna tilgang.

Ég átti í ástarsambandi við undurfagra stúlku. Ég vænti þess þó að ég og hún séum á of ólíkum blaðsíðum í lífsins bók til að okkar þó ástríðufulla samband entist. Að lokum leið þetta haltu-mér/slepptu mér samband okkar undir lok fyrir rúmum tveimur mánuðum. Þetta samband okkar var það alvarlegasta sem ég hef nokkurntíman átt í þó. En ég vona að hún finni hamingju og öryggi hjá einhverjum sem getur veitt henni slíka hluti sem ég var ófær um.

Coburn hefur fært mig á suðupunkt hamingjugleði þetta árið, verið mér orkulind þegar ég hef verið veikur fyrir, tækifæri til tjáningar, tækifæri til monts, en helst af öllu bræðralag hnýtt okkar lagvissu og laglausu, taktvissu og taktlausu drauma um mikilfengleik. Við höfum verið iðnir við kolann þetta árið, en ég vænti þess að við verðum iðnari á hagnýtari og verklegri máta þetta árið. Nei, ég vænti ekki; ég spái og skipa fyrir!

Ég hef flust búferlum tvisvar þetta árið, fyrst af Skarphéðinsgötu í foreldrahús. Þá úr móðurhreiðrinu og á Fálkagötu, þar sem ég og Yoda búum enn þann dag í dag.

Ég skipti um starfsvetvang. Ég fór frá símsvörunarútgáfunni af Ísbjarnarblús Bubba til fyrirtækis í ferðaiðnaðinum, þar sem þrátt fyrir að deild minni verði lokað um næstu mánaðamót, held ég starfi og færi mig um deild. Hlutirnir batna bara úr þessu.

Þetta ár hefur markað endalok margra mikilmenna Syd Barrett, Ford fyrrum BNA forseti, James Brown... En þessir menn voru þó lítilvægir í huga mér á við mikilmennið afa minn, Pétur Maack, sem dó við lok síðasta sumars. Hann var stórbrotinn og hans verður saknað. Auf wiedersehn Opa. Ich vermisse Sie.

Ég hef hafið að leika á píanó af hálfkæringi (en með nokkurri alvöru þó). Ekki misskilja þó, ég er enginn Víkingur Heiðar, en ég batna með hverjum deginum sem líður. Eins og ólyginn segir; nógu góður til að pikka upp stelpur ;-).

Á þessu líðandi ári varð ég fjórðungsaldar gamall. Það markaði tímamót og lok æskufrelsisins; núna væntir fólk þess að ég geri hluti. Það er þó í góðu lagi, þar sem ég hefi ákveðið að hætta að rembast við staurinn eins og rjúpa og fara í heimspekinám við HÍ ef þeir taka við mér. Ég hefi það á tilfinningunni að það verði mér afar ánægjulegt. Milt menntarúnk með öðrum menningarhálfvitum, eða eins og frændi minn, rauðhausinn úr suðursveit Þórbergur Þórðarson orðaði það; "að drekka í mig svörin við lífsgátunni frá svo sprenglærðum djúphyggjumönnum". Ég vona þó að ég verði ekki fyrir slíkum vonbrigðum sem hann varð fyrir árið 1909 þegar hann áttaði sig á því að kennarar Kennaraskólans voru ekki þeir vitringar sem hann hafði búist við.

Í ár hefi ég eignast nokkra áhugaverða vini, ég ætla þó ekki að gera lista yfir þá, þar sem ég myndi óhjákvæmilega móðga einhvern sem ég gleymdi. Til þeirra sem ég kynntist og vingaðist við í ár; takk fyrir viðlitið og að vera vinir mínir, ég vona að þið getið verið lengur. :-)

Ég hefi reynt að eignast sem fæsta óvini þetta árið, þó ég gæti nefnt nokkra. Ég er ekki týpan til þess að halda út einhverri óvináttu, en sértu slík manneskja að þú skuldir mér stóran pening vegna vinnu minnar og greiðir það ekki til baka þar sem þú ert of upptekinn við að spila sjálfan þig sem fórnarlamb; farið hefur fé betra, þú verður fyrstur upp við vegginn þegar byltingin kemur..

Þetta ár hefur verið auðvelt og erfitt, fyllt hamingju og depurð, öllum bláskalanum. En á þessum tímamótum þegar dagatalið breytir frá '06 í '07 vil ég þakka þeim vinum mínum sem staðið hafa með mér í gegnum súrt og sætt. Án ykkar væri ég ekki sá maður sem ég er í dag heldur aðeins skugginn af sárum mínum.
Eins og stendur í Hávamálum; 'Maður er manns gaman'. Vinir mínir, ég vil að þið vitið að þið fyllið mig gleði og öryggi og ég vil að þið munið þegar ykkur finnst þið agnarsmá og óörugg að þið eigið vin í mér og að ég er reiðubúinn að endurgjalda greiðann. Ég vona að ykkur líði öllum vel og að 2007 verði öllum farsælt og gleðilegt.

Þar sem ég er að drepast úr bjartsýni og jákvæðu hugarfari þessa dagana; Ég hef lúmskan grun um að þetta verið okkar ár.