Vegna morgunsalernisferða

Hef ég ákveðið að birta hérmeð ljóð Grunthos viðreks, þjóðskálds Vogona í þýðingu yðar einlægs.

Óður til lítillar grænnar leirklessu sem ég fann í handarkrika mínum einn miðsumarsmorgun.

Leiri. Leiri. Leirileir.
Grænn Leir - Lænn Greir.
Grandarkrikaeir - Morgunn!
Liðsumars - Grorgun Eir!
Uppgötvun..... Óh!.
Leir?..... Kriki?
Handarkriki..... Leir.
Og ekki einusinni sérstaklega
viðkunnalegur skuggi græns.

Zen og listin að fara á salernið

Róaðu hugann
Róaðu líkama
Róaðu þarma
Róastu.
Ekki detta.
Þér eruð ský.
Þér eruð að rigna.
Ekki rigna
Meðan lest
Stendur á stöð
Færist með vindinum.
Biðjist forláts þegar við rekur.