Ekki dau

Þrálátur orðrómur um ótímabæran dauðdaga minn virðist ekki á rökum reystur.

Ég hef eitthvað verið latur við að blogga undanfarið hérna. Hef eytt tíma mínum í allskonar vitleysur.

Er þó andskoti hamingjusamur, er að hætta í vinnuni í sumar (er búinn þann 22/6, ef einhver veit um vel borgað starf sem gæti hentað mér má hafa samband), ætla að reyna að finna sjálfan mig betur, jafnvel kaupa mér íbúð og hafa það fínt...

Kisu heilsast vel, en það verður fátt af kettlingum undan henni þar sem hún er komin úr sambandi, þannig að ég er ekkert að verða afi. Sem betur fer, það er nóg af öfum í minni kynslóð minnar móðurættar, einhver hellingur..

...

Ég er hinsvegar að spá í að snúa mér að Vogonskri ljóðagerð.
Hérá eftir fylgir gott dæmi.

Ode to my flooghist friend Zatan.

See, see the Curly sky
Marvel at its big mauve depths.
Tell me, Zatan do you
Wonder why the mongrel dog ignores you?
Why its foobly stare
makes you feel morbid.
I can tell you, it is worried by your noobidanigh facial growth,
that looks like
A Mole.
What's more, it knows
Your fork potting shed
Smells of fungi.
Everything under the big curly sky
Asks why, why do you even bother?
You only charm catstools.