11/3

Tónleikarnir voru disaster. Ég vil þakka Reykjavík og Auxpan fyrir að eyðileggja hljóðkerfið áður en við fórum á svið, æla á sviðið og reyna að eyðileggja hljóðfærin mín. Þið fáið samt ekki nóbelsverðlaunin í fávitaskap strákar, ég á þau sjálfur.

Undanfarna mánuði er ég búinn að vera að hitta stúlku. Hún er frábær, greind og sæt og á allt hið besta skilið. Hví hún er búin að vera með mér veit ég ekki. En fávitinn ég sagði henni upp á mjög leiðinlegan máta. Nóbellinn í fávitaskap þetta árið.

Ég vildi óska þess að ég væri maður sem verðskuldaði manneskju eins og hana, ég vildi óska þess að ég ætti hreinna og einlægara hjarta til þess að gefa henni, eins og hún gaf mér sitt - en ég hef breyst í kaldlynda skrímslið sem ég óttaðist.

Hinsvegar held ég að þetta sé betra á þennan máta. Máské þar sem ég er kaldlyndur fáviti með rotið hjarta, en máské þar sem ég þori ekki, ég er of mikil skræfa. Ég hefði endað á því að særa hana á verri máta og ég vil það ekki. Get ég ekki verið meiri maður og sleppt því að særa? Ég er hræddur við ást. Brennt barn forðast eldinn. Ég kann ekki sambandaleikinn og ég kann ekki að leifa einhverjum að elska mig. Ég kann ekki að elska.

Afsakanir -afsakanir - afsakanir.

Ég get afsakað mig á allan mögulegan máta - og guðirnir mega vita að ég vildi óska þess að afsakanir mínar breyttu þessu öllu. Ég vildi óska þess að ég væri betri maður. Ég vildi óska þess að ég væri meiri maður. Ég er það bara augljóslega ekki.

En hvað sem óskum mínum líður sé ég ekki fram á að raunveruleikinn breytist og sögulína lífsins breytist í fortíðinni. Ég get ekki breytt orðnum hlut og það hryggir mig svakalega að svona fór.

S. Þú munnt einn daginn finna einhvern sem verðskuldar þig, einhvern sem er ekki þetta mikill aumingi, ég vildi aldrei særa þig, ég vildi óska þess að ég gæti breytt því sem orðið er, ég vildi að ég gæti bætt hjarta þitt og gert mitt hreinna. En því miður hef ég ekki þann kraft. Mér þykir fyrir þessu og ég óska þér hamingju í framtíðinni.

Hvíti faðmur, - var hjarta mitt kalt?
Því hljóðnaði ástanna nafn mér á vörum?
- Dýpi míns brjósts veit ég aldrei allt;
efi og þótti býr í þess svörum.
Drottning míns anda, dís við mitt borð,
- dauðaþögull ég tæmdi þess skálar.
Á jörð eða himinn þá hvorugt eitt orð,
sem hæfir þrá og tryggð minnar sálar?


Á hjartað sinn eigin áfellisrétt,
er andinn bær að rengja sig sjálfan?
Nei. Lífið á vé. Þar skal leita að frétt.
Ljósmynd vors hugar þarf skuggann hálfan.
Með efa og grun er stofnað vort stríð.
Í stundlegri trú er þess sigur og friður.
Sjálfdæmi á engin ævi né tíð.
Í eilífð sín leikslok á maður og siður

(E. Benediktsson)