Loftsteinabelti.

Mig er farið að dreyma stórfurðulega þessa dagana, eins og þið sáuð kannski á færslunni frá því í gær. Engu að síður held ég að draumurinn sem mig dreymdi í nótt hafi verið kannski eilítið eitthvað furðulegri...

Mig dreymdi að loftsteinaregn hófst hér á jörðu. Öllu heldur, sólkerfið okkar fór í gegnum loftsteinabelti. Það var mjög hressandi. Sérstaklega þar sem logandi ís og grjóthnullungar á stærð við einbýlishús hrundu niður í vatnsmýrinni og skólavörðuholtinu. Að sjálfsögðu var þetta fremur órökrétt, þar sem loftsteinn á stærð við Buick myndi nægja til þess að þurrka út meirihluta lífs á jörðinni...

En þetta var allt saman athyglivert, að fylgjast með því hvernig fólk lifði af - sumir leiddu þetta hjá sér í felum (blind gagnvart hættunni) á meðan aðrir reyndu sitt besta til þess að komast á brott. Ég reyndi aðallega að lifa af... Fólk sem varð fyrir áhrifum geislunnar vegna loftsteinanna hóf að verða blátt. Bláir heilalausir geimzombíar.... rosalega hressandi..

Og aðra nóttina í röð þurfti ég að drepa alveg heilan helling af fólki - sem var þó allt í lagi, þar sem þetta fólk var ekki fólk lengur. Afspyrnu dramatískt alltsaman.

Þetta var nefnilega svolítið magnað. Ég held að draumar mínir séu að kalla út dýrseðlið í mér. Ef ég þyrfti að drepa gæti ég það samkvæmt þessum draumum - þósvo að ég vilji í rauninni ekki gera flugu mein - nema ef flugan er með einhvern dólg, þá er sko mér að mæta....!

Engu að síður. Þetta var mjög athygliverður draumur. Skemmtilegt þykir mér líka að ég er farinn að fara útá land í draumum mínum. Þá þarf ég ekki að fara þangað vanandi.

Alrightythen.