Hættur að nenna þessu

Lífið.


Dauðinn.

þetta eru þær einu tvær festur sem eru í í lífi hvers einstaklings, að frátöldum sköttum og símsölufólki, sem mig langar ekki að tala um núna.

Hvað gerist á milli þessara tveggja föstu stærða í lífi hvers manns, er spurnin, sem veltur og stendur eftir breytum, flestar þessar breytur eru í höndum annara, annars fólks, eða einhvers almættis.
Sama hvernig því er háttað getur maður aldrei verið konungur/drottning eigin lífs, þar sem svo margar breytur hafa áhrif, að maður verður aldrei sjálfur/sjálf festa í þessum hildarleik, þar sem maður getur ekki haft áhrif á frjálsan vilja þessara breytna eða fólks, eða hvað svosem hverjar kringumstæður kallast.

Hinsvegar eru öll þessi logos sem við sjáum í kringum okkur vísbendingar um hver við ættum að stefna.. öll þessi minni og allar þessar sögur sem við heyrum... breyturnar í kringum okkur geta haft áhrif á hinar breyturnar og orðið til þess að hafa sterkari neikvæðari/jákvæðari áhrif á líf hvers einstaklings.
ég er að sjálfsögðu að tala um orðróm, áróður og lygar, sannindi og falskheit, helstu vopn heimsins, orð.

Álit okkar á fólki og hvernig við deilum því álit með öðrum er eitt af þessum skemmtilegum smávopnum, hvort við elskum eða hötum, dáum eða fyrirlítum. hvaða skoðanir við höfum yfir höfuð á öðru fólki - þær verða að logos í hugum hinna breytanna í lífum okkar, við erum sjálf hálfbreytur-hálf fastar stærðir.


okay farið að hljóma svolítið eins og ég hafi verið að elta galdradrekann....


sem ég var ekkert að.. allavega ekki þegar þessi orð eru skrifuð

hérna kemur pælingin.

ef við tækjum okkur aðeins tíma til þess að dæma hvort annað eftir kostum. Ekki dæma eftir göllum, við höfum öll nóg af þeim.
Tækjum okkur tíma til að hugsa eitthvað jákvætt til allra.
Tækjum okkur tíma til þess að gera einn af okkar helstu kostum að dæma ekki, og sanna það að við séum ekki þeim galla bundin.
Ef við tækjum okkur tíma til að brosa og vera góð hvert við annað.
og reyna að hafa jákvæð áhrif.