Veit

Eiginlega ekki samt

Stundum er eins og lífið sé dans, en svo klárast fríið og maður er hvort eð er orðinn skítblankur og þynnka frísins sækir yfir.

Það eru dagar eins og þessi annars ágæti þriðjudagsmorgun þegar þetta er hripað niður sem maður veit ekki klárlega hvert lífið stefnir, að mér er sagt get ég stefnt hátt uppávið, ég gæti líka starað í hyldýpið, eins og ég hef gert svo margt áður.

Minningarnar flæða um þessa dagana, það er einhvernvegin eins og það skipti ekki máli hvert ég lít, á þessu götuhorni kyssti ég stúlku (þegar ég var ungur maður...) og á hinu horninu fór hún frá mér. við þetta húsasund sórum við eilífiðina til hvers annars, og handan sundsins "var þetta ekki að ganga lengur".
Við þetta bílastæði lék ég mér ásamt vinum mínum, og hinum megin við götuna datt ég fyrst í það. í þessum garði rigndi tárum okkar niður uns sólin kom og þurrkaði hrufluð hné og hjörtu.

Þessa dagana er einhvernvegin eins og allt sé að vakna úr grámanum og umhverfið lítur út eins og minning. gráar og fölnaðar eins og þær kunna að virðast vera, kannski, en það breytir því ekki að núna þegar lífið er að vakna úr grámyglu íslensks vetrar hlýnar manni um hjartaræturnar og minningarnar hvísla að mér

"djöfulli er mér skít sama eitthva..."


Oh I was moved by your screen dream
Celluloid pictures of living
Your death could not kill my love for you
Take two people romantic
Smoky nightclub situation
Your cigarette traces a ladder

Here´s looking at you kid
Celebrate years
Here´s looking at you kid
Wipe away tears
Long time since we´re together
Now I hope it´s forever

Ideal love flies away now
White jacket, black tie, wings too
You gave her away to the hero
Words don´t express my meaning
Notes could not spell out the score
But finding not keeping´s the lesson

Here´s looking at you kid
Hard to forget
Here´s looking at you kid
At least not yet
Your memory stays
It lingers ever
Will fade away never