Astand mitt og einvera

Hef verid ad hugsa sidustu daga.. Hitti nefnilega hinn maeta Megas um daginn a 22... og vard okkur raett um hina ymsustu hlidar listarinnar, astarinnar, sukksins, og thess ad vera mennskur i heimi velmennana... kannski vorum vid bara svona frednir, en vid vorum sammala um thad ad ekkert vaeri betra fodur fyrir skopunina en hryggbrot. Tha kannski ekki ad vera hryggbrotinn a medan skopunnini stendur, kannski bara ad thekkja tilfinninguna.... einhverskonar ad svekk se naudsyn.

Og her kemur ad hugsun minni.. skildi eg vera ad hryggbrjota mig viljandi?
Er thad kannski eg sem stend i vegi fyrir minni eigin hamingju? Er eg sa seki? Vildi eg vita thetta meir en nokkurt annad...